Vijf metro’s vol

Als klap op de vuurpijl in 2012: de statistieken van mijn eerste blogjaar (maart – december), met dank aan WordPress.


The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2011 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 5.900 times in 2011. If it were a NYC subway train, it would take about 5 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

La Bartoli (2)

Het verhaal van signora Bartoli is nog niet klaar. Er moet nog iets gezegd: wij hebben een bijzondere band met elkaar die ons geschonken is door de heren Larry Page en Sergey Brin van de grote zoekmachinereus.

Wat is het geval? Twee jaar geleden maakte ik de website: www.klassiekezang.nl Eveneens met WordPress. Behalve dat deze aanbieder je buitengewoon aantrekkelijke en gratis software geeft, doen ze je ook nog een handvol statistieken cadeau. Onmisbaar natuurlijk voor de moderne webmaster. Je wilt per slot van rekening toch even weten of je vrienden je blog wel echt zo waarderen als ze aangeven, en niet na drie tellen alweer vertrokken zijn. Ha!

Wees gerust, dat kan ik niet zien. Wat ik wel kan zien is hoeveel mensen mijn site bezoeken, welke berichten ze lezen en via welke zoektermen ze erop komen. Met name dat laatste is interessant om na te gaan hoe goed je website het doet in de zoekmachines.

Cecilia Bartoli

Nu keren wij weer terug naar onze Italiaanse heldin. Wat was het geval bij mijn website over klassieke zang? Ik kreeg dagelijks bezoekers via de zoekterm ‘Cecilia Bartoli’. Dat was interessant, want mijn website ging natuurlijk wel over zang, maar niet over die van La Bartoli. Hoe kon dat? Als ik haar naam intypte in Google, kwam ik op de website van het Concertgebouw en op die van Bol.com, maar niet op die van mijzelf. Wat me zeer logisch leek. Wat was hier aan de hand?

Het kwartje viel toen ik wat dieper in de statistieken dook, en ontdekte dat mijn bezoekers steeds bij hetzelfde plaatje van Bartoli uitkwamen. Een miniatuurtje uit een galerij. Wat was er met die afbeelding? Nou, monden in de ‘wow’ stand, want hier komt-ie: Google had bedacht dat dit plaatje wel zo fantastisch goed was geoptimaliseerd, verrijkt, getagd en gelabeld dat ik hiervoor de ultieme beloning kreeg: op nummer 1 bij de Nederlandse Google Afbeeldingen.
Al bijna twee jaar lang.

Boven Wikipedia, Flickr, de BBC, Decca, Last fm, en 124.000 andere sites. En boven haar eigen website. Dagelijks nieuwe bezoekers dankzij één enkel plaatje. Met een stijgende lijn sinds afgelopen jaar toen Google besloot bij de standaard zoekresultaten ook direct een rijtje zeer-belangrijke-afbeeldingen te tonen.

Iemand nog een SEO-specialist nodig?

Wind in je oren

De spiders van Google hebben dit blog inmiddels gevonden, wat leuke resultaten laat zien. Typ ‘Haagse praatjes’ in Google in, en de eerste vier treffers verwijzen naar dit blog. Ik zei het al eerder: Google loves WordPress. Het is echt zo. Ik bedoel: er heeft nog maar welgeteld één externe bron naar mij gelinkt (het online magazine Place de l’Opera, waarvoor dank!), ik heb slechts een tiental bezoekers gehad en ik sta alweer bovenaan. Misschien toch maar eens op de commerciële tour met WordPress. Zou nog eens heel lucratief kunnen zijn.

Vandaag een goede frisse neus gehaald met een stevige voorjaarswandeling. De eerste van het seizoen. Ik heb een aantal wandelmaatjes, waaronder vriendin M. met wie ik afgelopen jaren al heel wat kilometers heb gemaakt. Meestal NS-wandeltochten, maar voor vandaag hadden we een wandeling van het Nivon uitgeprint. Bergse Plas en Bergse Bos in Rotterdam. Je hoeft per slot van rekening niet altijd met de trein naar de Achterhoek voor een mooi stukje natuur. We hadden afgesproken op Rotterdam Centraal, rugzak op, wandelschoenen aan. Maar toch even in dubio. Want het was bewolkt, waaide flink en echt warm was het ook niet. Gaan we, gaan we niet? Oké, buienradarinspectie. Ja, het blijft het eerste uur droog: we gaan!

Bergse Plas

En het werd een erg leuke middag. Want we wandelden eerst ruim anderhalf uur langs het water met de wind in onze rug. En toen brak de zon door, en was het helemaal niet erg om wind tegen te hebben. Klotsend water, witgeschilderde molens, zon op je huid, wind in je oren, deinende woonboten, pittoreske dijkhuisjes, kwakende ganzen, gammele bruggetjes en wuivende rietstelen. Zijn we hier in de grote stad? Neuh, dacht het niet. Voor vriendin M. werd het a trip down memory lane. Haar middelbare schooljaren bracht ze hier door. Kijk, daar woonde x, en zo fietste ik dagelijks naar y, en daar staat het bankje waar we altijd zaten als we spijbelden. En daar rookten we stiekem een sigaretje. En, kijk nou, zelfs die snackbar zit er nog!

We eindigden ons sportieve uitje aan de bar van het stationscafé aan de Straatweg. Tussen de twee stamgasten op leeftijd en de perzische tapijten (ook op leeftijd) in, dronken wij ons biertje en checkten we op onze mobieltjes hoe laat onze treinen zouden vertrekken. Leve de apps van de NS. Je hoeft zelfs geen station meer in te typen, dat wordt automatisch door je netwerk gedetecteerd. O, jullie zitten in de bar van Station Noord. Eerstvolgende trein naar Rotterdam Centraal over 5 minuten. Kijk, dat doet de NS nou weer wel goed!

In hoger sferen

Bloggend personeel is productiever, kopt nu.nl. Kijk, daar kan ik mee aankomen bij een nieuwe werkgever! Werknemers die over hun persoonlijke en zakelijke leven (mogen) bloggen, leren elkaar beter kennen, waardoor uiteindelijk de samenwerking en daarmee de productiviteit binnen een organisatie toeneemt. Een moderne bedrijfsstrategie om de scherpe kantjes van onbekend maakt onbemind af te slijpen.

Mijn inspiratiebron om een eigen blog te beginnen, ligt in een ander continent. Om preciezer te zijn in Vienna, Virginia (USA) waar de Nederlands-Amerikaanse Petra al een flink aantal jaar blogt over haar dagelijkse leven met haar man en drie tieners, haar uitstapjes, haar reizen en de Amerikaanse cultuur. Haar blogs zijn heerlijk om te lezen. Ze heeft een vlotte pen, een goed observatievermogen en een flinke dosis talent voor fotografie. En niet onbelangrijk: ze schrijft dagelijks. En dat doen weinigen haar na.

Ik volg haar al vanaf 2004, en pak nu dan eindelijk ook zelf de pen op. Op WordPress. Want WordPress is mijn favoriet! In 2008 maakte ik al met dit programma een eigen webitse: www.klassiekezang.nl, en ik stond versteld van snelheid waarmee de website omhoog schoot in de rankings, zonder dat ik daar ook maar iets voor hoefde te doen. Google loves WordPress, leek het wel. En ik ben benieuwd of het nog steeds zo is! In ieder geval is WordPress gebruiksvriendelijk en is het geschreven met een knipoog van de makers naar de gebruikers. Leuk!

Klassieke zang. Ja, een van mijn passies. Naast dat internet. Gisteravond naar een indrukwekkend concert van Kate Royal geweest in de Nieuwe Kerk. Binnen was het zo koud dat je je jas kon aanhouden. Maar haar stem bracht de warmte: rond, vol en zeer expressief. Van haar cd ‘A lesson in love’ zong ze onder andere Extase van Henri Duparc. Het was ingetogen, zuiver en wonderschoon. Extase. Met een gesigneerde cd in mijn tas in hoger sferen de Kerk uitgehuppeld.