Nieuw zand

Een heus spektakel de laatste weken op Scheveningen. Rijkswaterstaat spuit nieuw zand op de kust en dat is niet alleen feest voor hongerige meeuwen, maar ook voor fanatieke vogelaars en fotografen. Het opspuiten gaat dag en nacht door en vindt om de paar uur plaats. Afhankelijk van hoe snel het baggerschip – dat zo’n 10 kilometer uit de kust ligt – gevuld is en naar de kust kan varen. Uiteindelijk moet er eind november zo’n 400.000 kubieke meter nieuw zand opgespoten zijn om het Haagse achterland weer een aantal jaren grondig te beschermen.

Bulldozer verplaatst zand

Opvliegende meeuwen

Meeuwen in poel

Bulldozer verplaatst zand

Pijpleidingen op strand

Via pijpleidingen wordt het nieuwe zand vanuit het baggerschip naar de kust getransporteerd. Bulldozers zorgen ervoor dat het op de goede plekken terecht komt. In dit YouTube-filmpje zie (hoor!) je hoe dat in z’n werk gaat.

Afbouw

En dan is het strandseizoen weer voorbij! Afgelopen week werden de laatste paviljoens op Scheveningen afgebroken en op transport gezet voor de nodige likjes beits en verf. Een komen en gaan van hijskranen, opleggers, vrachtauto’s en ander containervervoer. En zo namen we onder een strakblauwe hemel en een fel herfstzonnetje afscheid van een seizoen vol verhalen en foto’s. Ik heb zojuist maar eens even geteld in mijn archief: precies 50 keer ben ik dit jaar met de camera naar Scheveningen geweest vanaf de Nieuwjaarsduik tot aan vandaag. En nu zijn we er echt bijna: vanaf voorjaar 2020 groepsexpo in het leukste museum van Den Haag!

Afbouw strandtenten Scheveningen

Afbouw strandtenten Scheveningen

Afbouw strandtenten Scheveningen

Afbouw strandtenten Scheveningen

Afbouw strandtenten Scheveningen

Afbouw strandtenten Scheveningen

Storm

Het waaide niet een beetje hard, gisteren aan de kust. Het waaide ontiegelijk hard. Zo hard dat zelfs de fanatiekste kitesurfers zich niet meer in zee waagden. Zo hard dat het doek dat voor reparatie om de vuurtoren was gespannen, eraf was gewaaid. Zo hard dat je eigenlijk alleen maar met je rug tegen de wind in kon lopen. Achterstevoren van noord naar zuid. Maar ook zo hard dat het zand dat ijlings over de kustlijn werd geblazen zich in de meest geniale patronen verspreidde, als lichtende nevels die met oerkracht vooruit werden gestuwd. Oorverdovend. Oogverblindend. Wat een natuurfenomeen.

Historisch feest

Een middagje vol nostalgie op het Scheveningse strand afgelopen zaterdag. Ruim 10.000 bezoekers, 150 figuranten in historische kostuums en een strakblauwe lucht maakten het Historisch Feest aan Zee tot een gedenkwaardig evenement. Groots en in stijl werd 200 jaar badplaats gevierd in goed gezelschap van een flink aantal Scheveningse notabelen die statig flaneerden tussen alle badmannen, schelpenvissers, haringventers en nettenboetsters. Hoogtepunt was de presentatie van een replica van de Zeilwagen die Simon Stevin rond 1600 bouwde voor de toenmalige prins Maurits, om zijn gasten te vermaken. In 1602 ging de eerste tocht van Scheveningen naar Petten in Noord-Holland, dwars over het strand. Een spektakel waar tout Nederland over sprak.

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

En wie nieuwsgierig is naar foto’s van het hedendaagse Scheveningen: mijn eerste fotoboek ‘Scheveningen, badplaats in beeld‘ is nu te koop en op voorraad bij een groot aantal Haagse boekwinkels en museumwinkels.

Strandoefening

Niets zo fijn als een beetje flexibiliteit op je werk. Iets later beginnen, iets langer doorwerken. En dan zomaar maandagochtend in de bus naar het strand om eindelijk – na al die jaren dat je al in Den Haag woont – de Prinsjesdag-strandoefening bij te wonen. De schrik- en lawaaitraining voor de paarden van de Cavalerie Ere-Escorte, zodat ze op Prinsjesdag niet spontaan het publiek induiken bij de eerste de beste knal of onverwachte beweging.
Maandagochtend naar het strand. Het voelde als heerlijk spijbelen. Tot ik tegenover het Kurhaus uit de bus stapte en prompt de hemelsluizen werden opengedraaid. Dat stond niet op het program. Gedeelde smart is echter halve smart; dat half Den Haag stond te klappertanden onder zijn poncho of paraplu beurde met enigszins op. Gelukkig trokken iets na tienen de donkerste wolken weg en bleef het de rest van de ochtend vrijwel droog. En dat leverde mooie plaatjes op.

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Het publiek had maar één taak: zoveel mogelijk lawaai maken!

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Rustig  blijven lopen na een rookbommetje

strandoefening prinsjesdag scheveningen
En ook na een schot met losse flodders

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Trompetterkorps der Bereden Wapenen

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Spectaculaire rookbommen

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Paarden uit diverse Nederlandse maneges maken deel uit van de Ere-Escorte

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Ook dat wordt getraind: netjes op een rij blijven

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Door de rook met de vlag

strandoefening prinsjesdag scheveningen
In galop door het zand

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Laatste rondje: zelfs de zon laat zich nog even zien

 

Windkracht 6

Even uitwaaien was het plan, afgelopen vrijdag eind van de middag. Dat pakte wel heel letterlijk uit. “Goh, stevig briesje”, dacht ik nog, op de fiets onderweg naar Scheveningen. Eenmaal op de boulevard werd ik bijna omver geblazen. Fascinerend, ieder keer weer, hoe de kust haar eigen klimaat heeft. Het meisje dat op haar skateboard voorbij komt, hoeft niets te doen. Ze wordt voortgestuwd door de wakkerende wind. De zee is ruw, het strand als een woestijn. Zand overal. Het is bikkelen, maar levert prachtige foto’s op. In zwart-wit deze keer, heerlijk dynamisch.

Aan de kust

Ik dacht: het wordt weer eens tijd voor een blog. Nu het eerste half jaar van de Fotoacademie erop zit (in de winter gestart) en alle verplichte opdrachten zijn uitgevoerd, ontstaat er zoiets in mijn hoofd als ruimte. Tijd voor eigen projecten, vrijheid! En voor deze fotograaf lokt in de zomer dan altijd het strand. Kijkduin of Scheveningen, als er maar mensen zijn en als er maar iets gebeurt. Het strand heeft voor mij een magische aantrekkingskracht. Net als een festival, of een kermis. Mensen zijn losjes, ontspannen, laten zich gaan. Doen gekke dingen, mooie dingen, wanen zich onbespied. En in de rust van zon en warmte blijft altijd de dynamiek van krijsende meeuwen, joelende kinderen en rollende branding. Er zijn meer fotografen die graag aan zee fotograferen, om dezelfde redenen. Zoals de Brit Paul Russell, die ik afgelopen najaar ontmoette tijdens het Brussels Street Photography Festival. In zijn serie ‘Beside the sea‘ legt hij op bijna absurdistische wijze het leven in diverse Zuid-Engelse badplaatsen vast. Of de Belgische Peter Kool, die met zo’n zelfde blik Europese stranden fotografeert.
Maar terug naar Den Haag. Gisteren was ik in Scheveningen, nog ruim voor het noodweer in al zijn hevigheid losbarstte. Het was er rustig en warm, met veel Duitse toeristen. En ik maakte er onderstaande foto’s.

vrouw met roze hoed
Dame met roze hoed

aan de kustlijn
Kleine romance (1)

bij het reuzenrad
Kleine romance (2)

mobieltjes checken
Even checken

auditie voor Baywatch
Uit Baywatch weggelopen

zeewandeling
Zeewandeling

Pokémon

“Ik heb ‘m! Ik heb ‘m! Ik heb ‘m!” Een dertiger met kale kop danst met extatische bokkensprongen de parkeerheuvel van Kijkduin af. Een van de meest bijzondere Pokémons, met veel geduld en evenzoveel geluk, zojuist gevangen op z’n telefoon. Terwijl hij – in volledige verrukking – zijn auto weer opzoekt, klauteren mijn zusje, haar vriend, mijn twee kleine neefjes en ik  de heuvel op richting het strand. Een rustig avondje Kijkduin. Dachten we. Volledig vergeten dat de Pokémonrage zich exact hier tot een Haags hoogtepunt heeft ontwikkeld. Het anders vrij lege Deltaplein ziet zwart van de Pokémonjagers. Jong en oud verslaan het ene beest na het andere, want hier – ja, juist hier –  kun je tientallen ballen en andere voorwerpen krijgen waarmee je die kleine monstertjes kunt vangen. En als je héél veel geluk hebt, en vooral héél hard kan rennen, vang je misschien zo’n zeldzame draak, of vogel, of wat voor beest ook. En kun je weer flink wat ‘levels’ verder. Het spel is een enorme rage en het legt de horeca van de badplaats bepaald geen windeieren.

Wij wurmen ons door de massamenigte heen en bereiken net op tijd ongeschonden het strand. Nog geen twee minuten later horen we lawaai, gejoel, geschreeuw en dreunt de volledige meute naar de andere kant van de boulevard. Op zoek naar het zonderlinge strandmonster dat zich daar heeft verschanst.

En zo ziet dat er dan ongeveer uit….

Pokemon gekte Kijkduin (1)

Pokemon gekte Kijkduin (6)

Pokemon gekte Kijkduin (2)

Pokemon gekte Kijkduin (7)

Pokemon gekte Kijkduin (3)

Pokemon gekte Kijkduin (5)

Pokemon gekte Kijkduin (4)