Achtertuin

Wat geeft het als je een balkonnetje hebt van 1 bij 2 als je een achtertuin bezit die luistert naar de naam Bosjes van Poot en die met 25 centimeter sneeuw het best bewaarde geheim van Den Haag is?

Ik neem mijn woorden van gisteren terug. De Bosjes van Poot, uitlopers van het Westduinpark richting Vogelwijk en Bomenbuurt, zijn met zon en sneeuw een wonderlijk sprookje. Steil, speels en spannend. En als de blaffende honden verdwenen zijn, zo stil dat je de smeltende sneeuw met honderden vlokken tegelijk naar beneden hoort dwarrelen. Dat het nog maar heel lang wit blijft! (maar niet op die tramrails!)

Sneeuw

Binnenhof in sneeuw

Kijk, zo mooi was de binnenstad van Den Haag vanochtend héél vroeg (© Flickr photostream Minister-president)

Volle snelwegen

Maar dit was de matineuze werkelijkheid voor 50% van de Nederlanders (© ANP: de drukste ochtendspits ooit)

Trams vast in sneeuw

En dit die voor de andere helft. Filerijden doe je niet alleen in de auto, maar ook in de tram. Of beter: niet in de tram, want die staat alleen maar stil.
Van mij mag de sneeuw héél snel weer smelten.

Maar natuurlijk pas op het Binnenhof als ik daar zelf ook zo’n Flickr-waardige foto heb gemaakt….

Anders

Altijd weer een verrassing wat er met Pasen uit het ei komt gekropen. Is het regen, is het sneeuw of een Europees warmterecord?  Aprilletje zoet een witte hoed? Ja, in 2008. Toen we aan de paasbrunch zaten, terwijl geruisloos dikke vlokken sneeuw uit de hemel dwarrelden. Aprilletje zoet, een bruine toet! is het anno 2011. Gisteren een familie-uitje op het strand en we hadden het niet beter kunnen treffen. Strakblauwe lucht en 26 graden. Het ene ijsje na het andere en dikke lagen zonnebrandcrème.
Maar vandaag weer heel andere koek. Nauwelijks 16 graden aan de kust en kippenvel op het balkon. Dacht ik mijn bruine kleurtje van gisteren te gaan bestendigen. Valt dat even tegen!

Kuiken in ei

Zolang ik me kan herinneren, is Pasen zo’n feest van altijd-anders-dan-je-verwacht. Van leuke nieuwe paasjurkjes die je nooit kunt dragen omdat je erin verkleumt, van kuikentjes die nog in het ei zitten en bollenvelden die nog groen blijken te zijn als je een uur lang in de auto hebt gezeten om ze te bewonderen, gewapend met fototoestel en drie extra rolletjes.

Maar gelukkig zullen er altijd met praliné gevulde chocolaatjes zijn en meubelzaken waar je alvast een voorschot kunt nemen op je vakantiegeld. En muziek. Van Bach natuurlijk. Na de lange zit van de Johannes en Mattheus mag dan eindelijk het Resurrexit uit de Hohe Messe klinken. Prachtig! En wat nou zo fijn is? Bach is nooit anders dan je verwacht! Hooguit mooier of beter. Misschien luisteren we daarom wel zo graag naar zijn muziek in deze tijd.