Windkracht 6

Even uitwaaien was het plan, afgelopen vrijdag eind van de middag. Dat pakte wel heel letterlijk uit. “Goh, stevig briesje”, dacht ik nog, op de fiets onderweg naar Scheveningen. Eenmaal op de boulevard werd ik bijna omver geblazen. Fascinerend, ieder keer weer, hoe de kust haar eigen klimaat heeft. Het meisje dat op haar skateboard voorbij komt, hoeft niets te doen. Ze wordt voortgestuwd door de wakkerende wind. De zee is ruw, het strand als een woestijn. Zand overal. Het is bikkelen, maar levert prachtige foto’s op. In zwart-wit deze keer, heerlijk dynamisch.

Aan de kust

Ik dacht: het wordt weer eens tijd voor een blog. Nu het eerste half jaar van de Fotoacademie erop zit (in de winter gestart) en alle verplichte opdrachten zijn uitgevoerd, ontstaat er zoiets in mijn hoofd als ruimte. Tijd voor eigen projecten, vrijheid! En voor deze fotograaf lokt in de zomer dan altijd het strand. Kijkduin of Scheveningen, als er maar mensen zijn en als er maar iets gebeurt. Het strand heeft voor mij een magische aantrekkingskracht. Net als een festival, of een kermis. Mensen zijn losjes, ontspannen, laten zich gaan. Doen gekke dingen, mooie dingen, wanen zich onbespied. En in de rust van zon en warmte blijft altijd de dynamiek van krijsende meeuwen, joelende kinderen en rollende branding. Er zijn meer fotografen die graag aan zee fotograferen, om dezelfde redenen. Zoals de Brit Paul Russell, die ik afgelopen najaar ontmoette tijdens het Brussels Street Photography Festival. In zijn serie ‘Beside the sea‘ legt hij op bijna absurdistische wijze het leven in diverse Zuid-Engelse badplaatsen vast. Of de Belgische Peter Kool, die met zo’n zelfde blik Europese stranden fotografeert.
Maar terug naar Den Haag. Gisteren was ik in Scheveningen, nog ruim voor het noodweer in al zijn hevigheid losbarstte. Het was er rustig en warm, met veel Duitse toeristen. En ik maakte er onderstaande foto’s.

vrouw met roze hoed
Dame met roze hoed

aan de kustlijn
Kleine romance (1)

bij het reuzenrad
Kleine romance (2)

mobieltjes checken
Even checken

auditie voor Baywatch
Uit Baywatch weggelopen

zeewandeling
Zeewandeling

Scheveningen

Op Facebook circuleert al enige tijd een post over Vivian Meier, een Amerikaanse straatfotografe die pas na haar overlijden beroemd is geworden. Haar verhaal is fascinerend. Ze werkte vanaf de jaren vijftig jarenlang als nanny voor gezinnen in Chicago en New York. En terwijl ze dag in dag uit met de kinderen buiten was, heeft ze duizenden foto’s gemaakt van het straatleven in deze grote steden. Niet zo maar kiekjes, maar geweldig materiaal! En niet met zomaar een camera, maar met het neusje van de zalm van wat toen op de markt was. Alleen: niemand heeft tijdens haar leven haar foto’s gezien! Pas na haar dood zijn haar negatieven bij toeval ontdekt door een documentairemaker die ze op een veiling kocht. Hij besloot er een aantal te scannen en daarna is het balletje gaan rollen, eerst langzaam, daarna razendsnel.

Ze schoot haar foto’s (kijken, heel mooi!) met een Rolleiflex, een prestigecamera, in zwart-wit en op vierkant formaat. De kwaliteit is gorgeous! Waar vind je tegenwoordig nog een digitale camera die dat kan benaderen, die tonen, dat contrast?
Ik kon er alleen maar verlekkerd naar kijken, en besloot mijn camera ook maar eens op ‘vierkant’ te zetten. Het eerste uitje nadien was naar Scheveningen, een bezoekje aan de nieuwe Pier. In het begin voelde het erg stuntelig allemaal, ik was mijn gevoel voor kader en compositie volledig kwijt. Maar langzaamaan werd het steeds beter, en leuker ook!

Zie daarom hier een middagje strand, op een prachtige augustusdag. Met dank aan Miss Maier voor de inspiratie!

Geland

Er landt nogal wat op Scheveningen, deze dagen. Sinterklaas heeft nog maar koud de benen genomen, of de volgende patriarch dient zich al aan. Vandaag werd gevierd dat exact 200 jaar geleden prins Willem Frederik na 18 jaar ballingschap van de Oranjes voet aan wal zette op het Scheveningse strand. Napoleon was zo goed als verslagen, en Nederland had weer behoefte aan iemand die de kar kon trekken, het vaderland omhoog kon stuwen in Europa. Dat werd Willem Frederik – zoon van de laatste stadhouder – die op dat moment in Engeland zat. En die in 1815 officieel tot koning Willem I werd gekroond.

Vanaf vanochtend staat heel Scheveningen op z’n kop. De landing wordt tot in de kleinste details nagespeeld met honderden figuranten en een ererol voor Huub Stapel, die de toen 41-jarige prins speelt en misschien nog eventjes een spoelinkje door z’n grijze manen had moeten doen. Vanuit Scheveningen trekt de stoet naar het beroemde monument op Plein 1813, dat herinnert aan de historische gebeurtenissen in dat jaar. Daar vindt een bijzonder militair ceremonieel plaats, met kanonschoten en overvliegende F-16’s.

Monument Plein 1813
Het nationale monument op Plein 1813

Een uurtje na alle plechtigheden, rij ik erlangs op m’n fiets. Het is verbluffend rustig. Maar nog verbazingwekkender: er is helemaal niets te zien van al het ceremonieel van het uur ervoor. Geen krans, geen lint, geen bloemen: niets. Twee Scheveningse dames met prachtig witte kapjes delen in mijn teleurstelling. “Zijn we hier helemaal voor uit Scheveningen gekomen, hebben ze hooguit de gouden letters een beetje opgepoetst! Waar zijn de linten? Waar zijn de bloemenkransen?”
Ik vraag hoe de ochtend was. En dan gaan de ogen glinsteren. “Prachtig, héél mooi, een echt spektakel! De landing, de oranje rook, ál die mensen.” Maar wat was nou het mooiste? Dame één weet het wel: het besef dat we al 200 jaar vrij zijn. Dame twee knikt instemmend. “Maar” voegt ze er schalks aan toe “We zijn ook geïnterviewd voor Blauw Bloed. Vanavond om half 8 zijn we op de televisie.”

Landen in de huiskamer van 16 miljoen Nederlanders. Dat is natuurlijk pas echt een hoogtepunt. Hebben ze die Willem Frederik mooi mee overtroffen!

Scheveningse dames bij Monument Plein 1813
De Scheveningse dames

Vuurwerkfestival Scheveningen

Spectaculair was het vuurwerkfestival dit jaar in Scheveningen! Drie dagen fantastisch weer en ruim 150.000 bezoekers. Met bijdragen uit België en Duitsland (donderdag), Zuid-Korea en China (vrijdag) en Spanje en Nederland (zaterdag). Om een mooi plekje op terras, boulevard of pier te bemachtigen, moest je er vroeg bij zijn. En helemaal als je met één oog vuurwerk, en het andere de hockey-finales wilde kijken. Maar op het strand was ruimte genoeg voor iedereen.

Ik was er vrijdagavond, en het was prachtig. Maar eigenlijk was het meest fascinerende het moment vóórdat het schouwspel begon. Een windstille avond met schemering over het land. En dan in het zand tienduizenden mensen die gebiologeerd naar zee staren. Waar slechts een paar boten stil liggen voor de kust. Wie niet beter wist,  zou denken dat hier een ongekend natuurverschijnsel ging plaatsvinden. Een zon die ondergaat in zee, en tegelijkertijd weer opkomt. Splijtend water, dat de beroemde verzonken stad laat zien.  Een Haagse Nessie die met haar staart zal zwaaien.

Maar veel tijd voor illusies is er niet. Een paar flinke knallen en dan vliegt het ene na het andere kunstwerk de lucht in. Groots en overweldigend. Vooral het kruit dat later op de avond door China wordt afgestoken. Een spektakel eerste klas.

Vuurwerkfestival Scheveningen

Vuurwerkfestival Scheveningen

Vuurwerkfestival Scheveningen

In Scheveningen is het altijd gezellig!

Samen met Culturalis heb ik deze maand de Facebook fanpagina ‘Den Haag Zingt‘ gemaakt. Een online plek waar alle Haagse koren, van Don Kozakkenkoor tot gospelkoor, zich kunnen presenteren en reclame kunnen maken voor hun concerten. Doel hiervan is de koren meer met elkaar in verbinding te brengen. Dat kan doordat ze zelf foto’s, filmpjes of concertaankondigingen mogen uploaden of verzoekjes kunnen plaatsen voor nieuwe leden.

Een goed initiatief van een organisatie die het culturele leven in Den Haag promoot en verenigingen ondersteunt met advies en subsidies. Zeker nu er steeds minder budget beschikbaar is en muziekgezelschappen meer op zichzelf en elkaar aangewezen zijn om met weinig geld toch kwaliteit te blijven leveren.

Een van de onderdelen van ‘Den Haag Zingt’ is een overzichtslijst van alle Haagse koren. Want hoe vind je elkaar als je niet van elkaars bestaan weet? Van het weekend had ik het dappere idee  daar maar eens aan te beginnen. Maar was dat even een klus! Koren die wel moesten bestaan, maar onvindbaar waren op internet, koren met websites die al in geen eeuwigheid meer waren aangepast. Koren die koppen dat ze in 2008 10 jaar bestonden (duh, we leven bijna in 2012). Koren die op de homepage eerst 70 jaar geschiedenis beschrijven, voor ze de arme lezer laten weten dat ze vandaag de dag hard nieuwe leden nodig hebben. Maar dan heeft die lezer er al lang de brui aan gegeven. Of koren met tientallen hippe filmpjes op hun site, maar nergens informatie over waar ze repeteren en op welke dag.

Soms werd het me droef te moede. Maar in die woelige baren was er dit weekend altijd weer een baken. En dat was Scheveningen. Zodra ik een Schevenings koor tegenkwam, werd ik blij. Want bij Scheveningse koren is het namelijk altijd gezellig. Daar staat de koffie gereed, warm en dampend, en wordt als traktatie cake geserveerd. Daar zijn de repetities ontspannen en fijn en worden evenzo fijne liederen gezongen. Daar mogen donateurs gratis meegenieten van kerstavonden en het gezellige avondje uit als afsluiting van het seizoen. En had ik het al over de tombola gehad? Eens in de zes weken een gezellige tombola voor alle koorleden als afsluiting van een heerlijke repetitieavond.

Zangvereniging Immanuel Scheveningen

Maar terug naar de andere koren. Gelukkig waren er ook die hun zaakjes wel op orde hadden. Die snappen dat bezoekers geen foto’s van halfdronken handtastelijke mannen tijdens Rijnreisjes willen zien (ja, je komt nog eens wat tegen, en nee, I keep my mouth shut). Die hun leden aan het woord laten (in plaats van hun voorzitter), die luisterfragmenten plaatsen en die linken naar pagina’s die interessant zijn voor koorzangers, zoals websites waar je muziektheorie of solfège kunt oefenen. Maar écht goede websites, waar ik in een oogopslag zag: dit is het repertoire, dit is de dirigent en dit is de praktische nieuwe ledeninfo. Die waren op één hand te tellen. Werk aan de winkel dus voor al die webmasters.

Maar eerst natuurlijk naar Den Haag Zingt. En fan worden, door aan te geven dat je onze pagina leuk vindt!

Of fijn.
Of gezellig.
Of  heerlijk.
En had ik het al over de tombola gehad?