Historisch feest

Een middagje vol nostalgie op het Scheveningse strand afgelopen zaterdag. Ruim 10.000 bezoekers, 150 figuranten in historische kostuums en een strakblauwe lucht maakten het Historisch Feest aan Zee tot een gedenkwaardig evenement. Groots en in stijl werd 200 jaar badplaats gevierd in goed gezelschap van een flink aantal Scheveningse notabelen die statig flaneerden tussen alle badmannen, schelpenvissers, haringventers en nettenboetsters. Hoogtepunt was de presentatie van een replica van de Zeilwagen die Simon Stevin rond 1600 bouwde voor de toenmalige prins Maurits, om zijn gasten te vermaken. In 1602 ging de eerste tocht van Scheveningen naar Petten in Noord-Holland, dwars over het strand. Een spektakel waar tout Nederland over sprak.

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

historisch-feest-aan-zee-scheveningen-2018

En wie nieuwsgierig is naar foto’s van het hedendaagse Scheveningen: mijn eerste fotoboek ‘Scheveningen, badplaats in beeld‘ is nu te koop en op voorraad bij een groot aantal Haagse boekwinkels en museumwinkels.

City Pier Night Walk

Een Haagse primeur afgelopen vrijdagavond. De allereerste City Pier Night Walk als opwarmertje voor de CPC-loop. Vanaf het Malieveld dwars door de historische binnenstad richting Scheveningen, een tocht van 10 kilometer. Tweeduizend lopers konden zich inschrijven, en die inschrijving zat binnen mum van tijd vol. Want wandelen, daar houden we wel van! En als we onderweg dan ook nog getrakteerd worden op live muziek, warme drankjes en soep, dan zit de sfeer er al snel goed in. Ook als het weer niet helemaal mee zit. Een fotoverslag (met video) van een geslaagde avond.


Gezellige drukte bij de start van de inschrijving. Iedereen krijgt een stempelkaart en lampje voor onderweg mee.


Wachten op het startschot. Om 19:00 uur vertrekken de eerste wandelaars.


Lampjes, lichtjes en slingers. Hoe meer hoe leuker. Volgend jaar nog feestelijker.


Door de historische binnenstad gaat de route naar Scheveningen.


Muzikale intermezzo’s onderweg brengen de sfeer er goed in.


Dwars door de Scheveningse bosjes. Deze avond met vuurspuwers en spookachtig verlichte bomen.


In de Keizerstraat speelt een Shanty-band. Die weten het publiek wel mee te krijgen. Bekijk de video maar!


Na ruim twee uur wandelen aan zee beland. Droog wil het nog niet worden. Maar we zijn er bijna!


Eindpunt van de route zijn de 20 zandringen aan zee van Bruno Doedens. De laatste paar honderd meter gaan over de heuvels.


En dan is de finish in zicht en is er voor iedere deelnemer een verdiend aandenken. Volgend jaar weer!

 

Badplaats in beeld

In Den Haag kan niemand er meer omheen. Na twaalf maanden Mondriaan dient een nieuw jubileumjaar zich aan: Feest aan Zee. In 2018 vieren we dat Scheveningen-bad 200 jaar bestaat. Een jaar vol tentoonstellingen, exposities, workshops en activiteiten rondom de zee. Maar bovenal: een jaar vol vertier, want dat is toch waar Scheveningen voor staat. Maar hoe begon dat eigenlijk, destijds in 1818? Hoe werd Scheveningen van vissersdorp aan zee een badplaats van allure? Daarvoor moeten we aankloppen bij Jacob Pronk, Schevenings reder en koopman die aan het begin van de 19e eeuw wel brood zag in een Hollandse badcultuur. Wat landen als Frankrijk en Engeland deden – florerende kuuroorden creëren voor de bon ton – dat moest Nederland toch ook kunnen? Den Haag had nota bene een gegoede burgerij en Scheveningen een prachtig strand. Het duurde ruim tien jaar voordat Pronk het gemeentebestuur had overtuigd, maar toen kwam het er eindelijk: het eerste badhuis van Scheveningen, in 1818. Een houten optrek in de duinen, met vier badkamers en enkele badkoetsen. Ver bij de haven vandaan, zodat de welgestelde badgasten zich niet onder het vissersvolk hoefden te begeven.

Badhuis van Jacob Pronk
Badhuis van Jacob Pronk. Tekening: Roelof van der Meulen

Het badhuis floreerde en dat legde de gemeente geen windeieren. Binnen twee jaar kreeg Pronk subsidie om zijn houten badhuis te vervangen door een stenen pand en een weg aan te leggen van het dorp naar zijn trekpleister. Intussen kwamen er steeds meer buitenlandse gasten. Dat was goed voor de inkomsten, maar er was wel één dilemma: er was nauwelijks overnachtingsmogelijkheid op Scheveningen. En zo gebeurde het dat de gemeente Den Haag nauwelijks tien jaar na de opening van het eerste badhuis Pronk al uitkocht en zélf een Stedelijk Badhuis annex hotel bouwde op de plek waar nu het Kurhaus staat: het Grand Hôtel des Bains.


Stedelijk Badhuis. Gravure

Dit Stedelijk Badhuis bleef ongeveer 60 jaar bestaan, totdat ook dit niet meer voldeed aan de eisen van het mondaine, internationale publiek dat er in de zomermaanden vertoefde. Groter en luxer moest het en dus werd rond het fin de siècle het eerste ontwerp van het Kurhaus gemaakt. Groots, chic en spectaculair verrees het in 1885 op de plek van het Stedelijk Badhuis. Het stond er nauwelijks een jaar of het werd door een grote brand totaal verwoest. Binnen een jaar werd echter een nieuw Kurhaus uit de grond gestampt en ging Scheveningen zijn meest glorieuze jaren ooit tegemoet.

Kurhaus 1885
Ontwerp van het Kurhaus. Tekening E.E.J. Tjeenk Willink

En dan zijn we met een grote sprong meer dan 100 jaar verder en is Scheveningen nog steeds de bekendste badplaats van Nederland. Niet meer zo statig en deftig als een eeuw geleden, maar nog steeds een strand van naam en faam. En wat is bij een badplaats met zó’n rijke historie nu leuker dan ook eens het hedendaagse strandleven vast te leggen? En dan ken ik toevallig ook nog een fotograaf die dat heeft gedaan 🙂 Op heel verrassende wijze. Met trots presenteer ik hierbij mijn eerste fotoboek: ‘Scheveningen – Badplaats in beeld‘. Vanaf eind maart te koop in de Haagse boekhandels en nu al te reserveren via mijn website!

Boek Scheveningen Badplaats in beeld
Cover van het fotoboek ‘Scheveningen – Badplaats in beeld’

Nieuwjaarsduik

Uw fotoverslaggever was niet zo dapper als u misschien zou denken bij het zien van onderstaande foto’s. Zij liep met 3 medefotografen in haar dikste winterjas en voorzien van stevige bergschoenen tussen 10.000 bikkels die zich wel in hun blootje waagden. Chapeau (Unox-mutsje af) voor alle stoere duikers die – ondanks het aantrekkelijke zonnetje – een windkracht vijf met een gevoelstemperatuur rond het vriespunt trotseerden. De duik was een feestje. Het fotograferen ook! En wie nog niet overtuigd was van de wind aan zee vandaag, bekijk graag de laatste  seconden van dit filmpje van Omroep West op Facebook. Spectaculair!

Strandoefening

Niets zo fijn als een beetje flexibiliteit op je werk. Iets later beginnen, iets langer doorwerken. En dan zomaar maandagochtend in de bus naar het strand om eindelijk – na al die jaren dat je al in Den Haag woont – de Prinsjesdag-strandoefening bij te wonen. De schrik- en lawaaitraining voor de paarden van de Cavalerie Ere-Escorte, zodat ze op Prinsjesdag niet spontaan het publiek induiken bij de eerste de beste knal of onverwachte beweging.
Maandagochtend naar het strand. Het voelde als heerlijk spijbelen. Tot ik tegenover het Kurhaus uit de bus stapte en prompt de hemelsluizen werden opengedraaid. Dat stond niet op het program. Gedeelde smart is echter halve smart; dat half Den Haag stond te klappertanden onder zijn poncho of paraplu beurde met enigszins op. Gelukkig trokken iets na tienen de donkerste wolken weg en bleef het de rest van de ochtend vrijwel droog. En dat leverde mooie plaatjes op.

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Het publiek had maar één taak: zoveel mogelijk lawaai maken!

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Rustig  blijven lopen na een rookbommetje

strandoefening prinsjesdag scheveningen
En ook na een schot met losse flodders

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Trompetterkorps der Bereden Wapenen

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Spectaculaire rookbommen

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Paarden uit diverse Nederlandse maneges maken deel uit van de Ere-Escorte

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Ook dat wordt getraind: netjes op een rij blijven

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Door de rook met de vlag

strandoefening prinsjesdag scheveningen
In galop door het zand

strandoefening prinsjesdag scheveningen
Laatste rondje: zelfs de zon laat zich nog even zien

 

Windkracht 6

Even uitwaaien was het plan, afgelopen vrijdag eind van de middag. Dat pakte wel heel letterlijk uit. “Goh, stevig briesje”, dacht ik nog, op de fiets onderweg naar Scheveningen. Eenmaal op de boulevard werd ik bijna omver geblazen. Fascinerend, ieder keer weer, hoe de kust haar eigen klimaat heeft. Het meisje dat op haar skateboard voorbij komt, hoeft niets te doen. Ze wordt voortgestuwd door de wakkerende wind. De zee is ruw, het strand als een woestijn. Zand overal. Het is bikkelen, maar levert prachtige foto’s op. In zwart-wit deze keer, heerlijk dynamisch.

Aan de kust

Ik dacht: het wordt weer eens tijd voor een blog. Nu het eerste half jaar van de Fotoacademie erop zit (in de winter gestart) en alle verplichte opdrachten zijn uitgevoerd, ontstaat er zoiets in mijn hoofd als ruimte. Tijd voor eigen projecten, vrijheid! En voor deze fotograaf lokt in de zomer dan altijd het strand. Kijkduin of Scheveningen, als er maar mensen zijn en als er maar iets gebeurt. Het strand heeft voor mij een magische aantrekkingskracht. Net als een festival, of een kermis. Mensen zijn losjes, ontspannen, laten zich gaan. Doen gekke dingen, mooie dingen, wanen zich onbespied. En in de rust van zon en warmte blijft altijd de dynamiek van krijsende meeuwen, joelende kinderen en rollende branding. Er zijn meer fotografen die graag aan zee fotograferen, om dezelfde redenen. Zoals de Brit Paul Russell, die ik afgelopen najaar ontmoette tijdens het Brussels Street Photography Festival. In zijn serie ‘Beside the sea‘ legt hij op bijna absurdistische wijze het leven in diverse Zuid-Engelse badplaatsen vast. Of de Belgische Peter Kool, die met zo’n zelfde blik Europese stranden fotografeert.
Maar terug naar Den Haag. Gisteren was ik in Scheveningen, nog ruim voor het noodweer in al zijn hevigheid losbarstte. Het was er rustig en warm, met veel Duitse toeristen. En ik maakte er onderstaande foto’s.

vrouw met roze hoed
Dame met roze hoed

aan de kustlijn
Kleine romance (1)

bij het reuzenrad
Kleine romance (2)

mobieltjes checken
Even checken

auditie voor Baywatch
Uit Baywatch weggelopen

zeewandeling
Zeewandeling

Scheveningen

Op Facebook circuleert al enige tijd een post over Vivian Meier, een Amerikaanse straatfotografe die pas na haar overlijden beroemd is geworden. Haar verhaal is fascinerend. Ze werkte vanaf de jaren vijftig jarenlang als nanny voor gezinnen in Chicago en New York. En terwijl ze dag in dag uit met de kinderen buiten was, heeft ze duizenden foto’s gemaakt van het straatleven in deze grote steden. Niet zo maar kiekjes, maar geweldig materiaal! En niet met zomaar een camera, maar met het neusje van de zalm van wat toen op de markt was. Alleen: niemand heeft tijdens haar leven haar foto’s gezien! Pas na haar dood zijn haar negatieven bij toeval ontdekt door een documentairemaker die ze op een veiling kocht. Hij besloot er een aantal te scannen en daarna is het balletje gaan rollen, eerst langzaam, daarna razendsnel.

Ze schoot haar foto’s (kijken, heel mooi!) met een Rolleiflex, een prestigecamera, in zwart-wit en op vierkant formaat. De kwaliteit is gorgeous! Waar vind je tegenwoordig nog een digitale camera die dat kan benaderen, die tonen, dat contrast?
Ik kon er alleen maar verlekkerd naar kijken, en besloot mijn camera ook maar eens op ‘vierkant’ te zetten. Het eerste uitje nadien was naar Scheveningen, een bezoekje aan de nieuwe Pier. In het begin voelde het erg stuntelig allemaal, ik was mijn gevoel voor kader en compositie volledig kwijt. Maar langzaamaan werd het steeds beter, en leuker ook!

Zie daarom hier een middagje strand, op een prachtige augustusdag. Met dank aan Miss Maier voor de inspiratie!

Geland

Er landt nogal wat op Scheveningen, deze dagen. Sinterklaas heeft nog maar koud de benen genomen, of de volgende patriarch dient zich al aan. Vandaag werd gevierd dat exact 200 jaar geleden prins Willem Frederik na 18 jaar ballingschap van de Oranjes voet aan wal zette op het Scheveningse strand. Napoleon was zo goed als verslagen, en Nederland had weer behoefte aan iemand die de kar kon trekken, het vaderland omhoog kon stuwen in Europa. Dat werd Willem Frederik – zoon van de laatste stadhouder – die op dat moment in Engeland zat. En die in 1815 officieel tot koning Willem I werd gekroond.

Vanaf vanochtend staat heel Scheveningen op z’n kop. De landing wordt tot in de kleinste details nagespeeld met honderden figuranten en een ererol voor Huub Stapel, die de toen 41-jarige prins speelt en misschien nog eventjes een spoelinkje door z’n grijze manen had moeten doen. Vanuit Scheveningen trekt de stoet naar het beroemde monument op Plein 1813, dat herinnert aan de historische gebeurtenissen in dat jaar. Daar vindt een bijzonder militair ceremonieel plaats, met kanonschoten en overvliegende F-16’s.

Monument Plein 1813
Het nationale monument op Plein 1813

Een uurtje na alle plechtigheden, rij ik erlangs op m’n fiets. Het is verbluffend rustig. Maar nog verbazingwekkender: er is helemaal niets te zien van al het ceremonieel van het uur ervoor. Geen krans, geen lint, geen bloemen: niets. Twee Scheveningse dames met prachtig witte kapjes delen in mijn teleurstelling. “Zijn we hier helemaal voor uit Scheveningen gekomen, hebben ze hooguit de gouden letters een beetje opgepoetst! Waar zijn de linten? Waar zijn de bloemenkransen?”
Ik vraag hoe de ochtend was. En dan gaan de ogen glinsteren. “Prachtig, héél mooi, een echt spektakel! De landing, de oranje rook, ál die mensen.” Maar wat was nou het mooiste? Dame één weet het wel: het besef dat we al 200 jaar vrij zijn. Dame twee knikt instemmend. “Maar” voegt ze er schalks aan toe “We zijn ook geïnterviewd voor Blauw Bloed. Vanavond om half 8 zijn we op de televisie.”

Landen in de huiskamer van 16 miljoen Nederlanders. Dat is natuurlijk pas echt een hoogtepunt. Hebben ze die Willem Frederik mooi mee overtroffen!

Scheveningse dames bij Monument Plein 1813
De Scheveningse dames

Vuurwerkfestival Scheveningen

Spectaculair was het vuurwerkfestival dit jaar in Scheveningen! Drie dagen fantastisch weer en ruim 150.000 bezoekers. Met bijdragen uit België en Duitsland (donderdag), Zuid-Korea en China (vrijdag) en Spanje en Nederland (zaterdag). Om een mooi plekje op terras, boulevard of pier te bemachtigen, moest je er vroeg bij zijn. En helemaal als je met één oog vuurwerk, en het andere de hockey-finales wilde kijken. Maar op het strand was ruimte genoeg voor iedereen.

Ik was er vrijdagavond, en het was prachtig. Maar eigenlijk was het meest fascinerende het moment vóórdat het schouwspel begon. Een windstille avond met schemering over het land. En dan in het zand tienduizenden mensen die gebiologeerd naar zee staren. Waar slechts een paar boten stil liggen voor de kust. Wie niet beter wist,  zou denken dat hier een ongekend natuurverschijnsel ging plaatsvinden. Een zon die ondergaat in zee, en tegelijkertijd weer opkomt. Splijtend water, dat de beroemde verzonken stad laat zien.  Een Haagse Nessie die met haar staart zal zwaaien.

Maar veel tijd voor illusies is er niet. Een paar flinke knallen en dan vliegt het ene na het andere kunstwerk de lucht in. Groots en overweldigend. Vooral het kruit dat later op de avond door China wordt afgestoken. Een spektakel eerste klas.

Vuurwerkfestival Scheveningen

Vuurwerkfestival Scheveningen

Vuurwerkfestival Scheveningen