Lente, waar blijf je?

Een dagje in rechterlijke kringen. Vanochtend een afspraak bij het Juridisch Loket in Leiden (Den Haag had een te lange wachttijd) om mijn ontslagaanvraag door te nemen. Pittige tante achter de balie, die volgens mij op de hoeveelheid haar op haar tanden geselecteerd was op die functie. Ik werd naar een spreekkamer geleid, waar ik gelukkig een iets minder felle dame tegenover mij trof. Na bijna een uur door de ABU-CAO te hebben gewroet, kwam ze achter een aantal interessante zaken, die Randstad incorrect in de vaststellingsovereenkomst had opgenomen. Ik heb het balletje vervolgens aan het rollen gebracht en nu heeft Randstad de overeenkomst aangepast en krijg ik een maand langer doorbetaald (tot 1 mei i.p.v. 1 april as.). Scheelt toch weer een flinke slok op een borrel, want anders was ik op 1 april al in de WW terechtgekomen. Moraal 1) doe altijd je onderzoeksplicht en teken nooit een juridisch contract voor je advies hebt ingewonnen en 2) vertrouw nooit je werkgever als ze je willen ontslaan.

Tussen de middag geluncht bij het Haags fotomuseum met een zwangere vriendin die ik al veel te lang niet meer had gesproken. Voor het eerst in het seizoen op een terrasje in de zon gezeten. Wat een zaligheid! Terwijl vanochtend mijn tenen er nog afvroren toen ik de fiets naar het station pakte. Ik ben de kou nu wel zo zat. Lente, lente, waar blijf je? Zelfs de bolletjes die ik op mijn balkon heb gepoot laten zich nog in geen velden of wegen zien. Kan ook liggen aan het feit dat ik niet echt groene vingers heb (ssttt….!)

Eind van de middag een vergadering bij het Nutshuis met Danny Nooteboom en een aantal leden van diverse Haagse koren. Danny werkt bij Culturalis, een organisatie die met groot enthousiasme de Haagse amateurkunst promoot en ondersteunt. Eens in de twee maanden organiseert Culturalis de ‘Koorsandwich‘, een uniek evenement in de Haagse binnenstad: gratis koormuziek onder lunchtijd bij het Nutshuis, op een steenworp afstand van de Haagse winkelstraten. De bedoeling is, dat nog dit jaar een aantal vrijwilligers de organisatie van de Koorsandwich van Culturalis overneemt. Geef mij maar een draaiboek, wat insprirende mensen om mij heen en mijn rugzakje met communicatie-ervaring, en ik ga ervoor! Staat vast ook goed op mijn CV.

Hallo wereld!

Hier ben ik dan! Een van de miljoenen internetgebruikers die ook een eigen blog begint. Niks unieks dus. Om een blog te beginnen.  Maar wel een hele kunst om die dan ook regelmatig bij te houden. Ik ga ervoor! Want ik vind schrijven leuk. En heb alle tijd van de wereld! Mmm, voor nog even dan…

Ik zit zonder werk, en wil heel graag aan de slag. Maar het valt nogal tegen. Ik heb afgelopen 6 jaar bij de rijksoverheid gewerkt, in Den Haag, waar ik woon, maar altijd op tijdelijke contracten. En nu is het einde verhaal. Slagboom gesloten. Dus ik ben hard aan het solliciteren, want er moet straks wel geld in het laatje komen voor het leuke jaren ’30 appartement dat ik nog geen jaar geleden heb gekocht.

Tot eind maart krijg ik uitbetaald door Randstad, bij wie ik een aantal jaren geleden in vaste dienst ben gekomen. Maar daarna is het einde verhaal. “Geen passend werk kunnen vinden” is hun verweer. De ontslagaanvraag ligt er al. Morgen een afspraak bij het Juridisch Loket om te kijken of die wel tot in de puntjes klopt. Ja, ik ben wel een controlfreak, en laat me niet zomaar op straat zetten.

Mijn werkloze dagen vul ik nu met banen zoeken, brieven schrijven, netwerken, sociale contacten onderhouden, aan mijn huis klussen en veel internetten. Want ik geef het toe: ik ben gek op internet! Ik vind het een fantastisch medium om kennis uit te wisselen, vriendschappen te onderhouden, banen te zoeken en wijzer te worden. Ik prijs me gelukkig dat ik in deze 21e eeuw leef, waar alle kennis en informatie maar één muisklik weg is. Het is geniaal. En helemaal gelukkig ben ik als ik met mijn smartphone (HTC Desire met Android) en een kop cappuccino op de bank zit en de hele wereld daar in mijn hand ligt. Om stil van te worden.