Promotietour

Tijd voor even wat schaamteloze zelfpromotie op mijn blog, voor iedereen die niet meer zo actief is op social media, maar nog wel graag mijn schrijfsels in zijn of haar digitale brievenbus ontvangt. Willen jullie foto’s van mij op exposities zien? Kom dan – ijs, weder en coronamaatregelen dienende – binnenkort een keer langs bij museum Panorama Mesdag of kunstcentrum Stroom, beide in Den Haag. Panorama Mesdag presenteert sinds deze zomer de prachtige tentoonstelling ‘CANDID‘, een foto-expositie over de hedendaagse badcultuur waar vier fotografen, waaronder ikzelf, het alledaagse strandleven op onalledaagse wijze tonen. Foto’s die nu opeens een heel andere lading hebben gekregen in de anderhalvemetermaatschappij. Van één van mijn foto’s is bovendien in de museumwinkel een puzzel van 1000 stukjes te koop, ideaal voor de komende wintermaanden waarin we toch vooral thuis zullen zitten. Ga snel langs voordat straks de musea mogelijk weer moeten sluiten!

Drukte op strand Scheveningen

En als je dan toch in de buurt bent… Om de hoek van het museum bevindt zich kunstcentrum Stroom, waar momenteel (t/m 15 november) een groot aantal van mijn demonstratiefoto’s worden getoond die ik afgelopen maanden maakte rond het Binnenhof en op het Malieveld Ze maken deel uit van de tentoonstelling ‘Capturing Corona, de lockdown in foto’s‘, die goede recensies heeft gekregen en wegens succes al met een paar weken is verlengd.

Daarnaast hingen tot enkele weken geleden ook foto’s van mij in museum Hilversum, bij de expositie ‘PANdemIC‘. Deze tentoonstelling is inmiddels voorbij, maar enkele van mijn foto’s zijn nog wel terug te zien in het ontroerende fotoboek dat tegelijk met de expositie is gelanceerd. Je kunt dit boek bestellen via de website van Care4Corona. Wil je ook de rest van mijn journalistieke en documentaire coronafoto’s zien, kijk dan even op de website van de Beeldunie. Daar heb ik mijn archief sinds deze zomer ondergebracht.

Was dat alles? Bijna dan. Voor wie intussen coronamoe is en juist even iets héél anders wil zien: sinds deze week ben ik aangesloten bij het collectief 3kunstenaars. Via dit initiatief kun je op een laagdrempelige manier bijzondere kunstwerken aanschaffen en persoonlijk kennis maken met de kunstenaar. Meet the artist in coronatijd. Juist in coronatijd, want we hebben elkaar hard nodig. Ik zie je graag!

Typisch Haags

Soms rollen er cadeautjes je mailbox binnen. Zo ontving ik een paar dagen geleden tot mijn grote verrassing een persuitnodiging voor het Festival Classique. Of ik een accreditatie wilde voor een concert naar keuze uit de Festivalreeks. Om er een aardig stukje over te schrijven.
Dat liet ik me geen twee keer vragen. De Festivalkrant werd met nieuwe ogen bekeken, en als snel viel de blik op Typisch Haags: een fietstocht langs 2 van de 4 musea waar op dit moment een unieke collectie schilderijen van de Haagse schilder Isaac Israels te zien is: het Panorama Mesdag en het Haags Historisch. Met op locatie concerten met werken van tijdgenoten van de schilder.

En zo installeer ik mij van het weekend, met perskaart om de nek en felblauw festivaltasje op de rug, op mijn zojuist te leen gekregen Johnny Loco-fiets, met banden van ongekende dikte en een stuur zo breed als de Laan van Meerdervoort lang is. Vanaf het Plein vertrekken we, al zwieberend en zwabberend (vergeet het maar dat dikke banden je stevig in het zadel zetten) onder aanvoering van onze Haagse gids van totzo! fietstours. “Eindelijk eens met beschaafd publiek op stap”, grapt hij, nadat hij ons heeft onthuld dat hij house-dj van beroep is.

Fietsen testen
Fietsen testen op het Plein

Stuur van Johnny Loco
Het stuur van de Johnny Loco

Via  tal van bekende en onbekende plekjes in het centrum van Den Haag, tientallen anekdotes over Haagse chique, ‘kauwe kak’ en het arbeidersvolk, en een paar bijna-botsingen op onze Johnny’s en Townies belanden we op onze eerste concertlocatie: het zojuist gerenoveerde Panorama Mesdag. Daar speelt voor ons het nog jonge ensemble trio42 de sterren van de Mesdag koepel. Violiste, saxofonist en harpist spelen Debussy, de Falla en Ibert, vertellen over impressionistische klanken in relatie tot impressionistische schilderijen, leggen uit, laten zien, vertolken. Het publiek zit op het randje van de stoel. Na afloop neemt de saxofonist ons mee naar boven, naar het panoramadoek, waar onze ogen gestreeld worden door Mesdag en onze oren door Saint Saëns. Een prachtige combi. De cd-verkoop achteraf loopt als een trein.

Remy van Kesteren op harp
Virtuoze harpsolo door Remy van Kesteren van trio42 

Merel Vercammen en Christiaan Verweij
Uitleg over de gespeelde stukken door Merel Vercammen en Christiaan Verweij.

In Panorama Mesdag staan de vrouwenschilderijen van Israels centraal. Israels was zijn leven lang gefascineerd door vrouwelijk schoon. Talloze dames werden door hem geportretteerd. Van nette freules aan het Scheveningse strand tot mondaine dames in chique modehuizen. Het liefst schilderde hij daar waar niemand anders mocht komen: in de kleedkamers en achter de coulissen: het privé domein van zijn muzen.

Na het Mesdagbezoek zet de stadstour zich voort. Via de Paleistuin, het Noordeinde en het Lange Voorhout richting het Haags Historisch, waar het tweede ensemble zijn opwachting maakt: het Aristo Kwartet. Met op het programma het Quartetto uit 1939 van Alexander Voormolen, vriend en tijdgenoot van Israels. Voorbij de lichte impressionistische klanken, naar de regio’s van zwaardere tonen en streken. Geen makkelijk stuk, maar zeer kunstig vertolkt door opnieuw een jong en begaafd ensemble.

Aristo Kwartet
Applaus voor het Aristo Kwartet

Het Haags Historisch Museum laat zien dat – naast vrouwen – ook het Haagse stadsleven een onuitputtelijke bron van inspiratie voor Israels vormde: de kazernes, de Haagse dierentuin met zijn kleurrijke papegaaien, het uitgaansleven, de arbeiders. Er hangen prachtige, bijna vurige portretten van revuemeisjes uit het voormalige Scala theater aan de Wagenstraat.

Wij concertbezoekers wanen ons een eeuw terug in de tijd. Vragen ons af: waarom is dat theater er niet meer, is de dierentuin verdwenen, zijn de modehuizen afgebroken? Was die culturele afbraak echt nodig? Anno 2012 opeens een heel actuele vraag.
Maar gelukkig hebben we de schilderijen nog. En de musea. Ook het Louis Couperus Museum en het Muzee Scheveningen stellen momenteel werk van Israels ten toon. Van harte aanbevolen!: www.israelsindenhaag.nl