Koninklijk bezoek

Ooit begon het ‘Int Nordende’, aan de rand van het toenmalige Den Haag. Daar werd rond 1533 een middeleeuwse boerderij verbouwd tot een voornaam woonhuis, waar de weduwe van Willem van Oranje kwam te wonen. Nu, bijna 500 jaar later, ligt ‘Paleis Noordeinde’ al lang niet meer aan de stadsrand, maar is het nog steeds in koninklijke handen. En sinds afgelopen jaar eindelijk een aantal weken per jaar open voor publiek. En dat is een succes! Niet alleen het Paleis is te bezichtigen, maar ook de daarnaast gelegen Koninklijke Stallen. En de kaartjes zijn gewild. Verleden jaar lukte het niet om ze op tijd te bemachtigen. Dit jaar wel. Een klein fotoverslag.

De rijk gedecoreerde Indische Zaal, een cadeau van Nederlands-Indië voor het huwelijk van koningin Wilhelmina en Prins Hendrik in 1901. Met regelmaat worden hier kleine ontvangsten gehouden.

Eerste etage met deel van de Koninginnetrap. Een lichte, moderne ruimte, vergeleken met de overige zalen. Foto geleend van Google Streetview Paleis Noordeinde (aanrader voor wie zelf ook een kijkje binnenin wil nemen).

De eetzaal, geïnspireerd op de architectuur van Daniel Marot, met weelderig stucplafond. Ook nu vinden hier nog lunches en diners plaats.

Veel belangstelling voor het pas nieuw aangeschafte servies van de Koninklijke Familie.

De Puttizaal, ofwel de zaal van de honderden kleine engeltjes op de wand. Hier houden de koning en koningin hun wekelijkse stafoverleg.

De Groene Antichambre met marmeren schoorsteenmantel en portretten van 19e-eeuwse koninklijke telgen.

De Galerijzaal met vijf grote vorstenportretten, die eigenlijk bedoeld waren voor het Brusselse Paleis van Willem II. Ook spiegels in overvloed in alle zalen van het Paleis.

In de Koninklijke Stallen staan 32 paarden: 24 zwarte koetspaarden en 8 rijpaarden. De rijpaarden worden bereden door leden van het Koninklijk Huis. De koetspaarden worden dagelijks getraind door de koetsiers van het Staldepartement.

Hooibalen in de binnenmanege van de Koninklijke Stallen. De architectuur van de binnenmanege is geïnspireerd op de Spaanse rijschool in Wenen.

Borstelbeurt voor de schimmel, een van de 8 rijpaarden van de Stallen. 

Detail van de Crème Calèche. Dit half open rijtuig uit 1898 was het inhuldigingsgeschenk van koningin Emma voor haar dochter Wilhelmina. Het wordt alleen voor privéritten gebruikt.

Het Koninklijk Staldepartement is niet alleen verantwoordelijk voor de rijtuigen en paarden, maar ook voor alle andere ‘vervoersbewegingen’ van de Koning en zijn familie en gasten. Ook alle autoritten en vluchten worden hier gepland.

Sint-stress

Voor het eerst sinds jaren vier ik geen Sinterklaas. Geen surprises, geen cadeautjes, geen dobbelspel, geen gedicht. En ik moet zeggen: ik vind het heerlijk! Voor een keertje.

Ik gniffel als ik alle stresstweets voorbij zie komen: Help, Piet staat vanavond al voor de deur en ik moet nog 3 gedichten schrijven! of: Wat rijmt er op bezuiniging? (lekker ding, vreemdeling, heel veel blingblingbling) of: Waarom wilden we vanavond al Sinterklaas vieren? Ik heb nóg 2 dagen voorbereiding nodig!

Niet alleen op Twitter is de Sint-stress toegeslagen. Ook op het werk wordt er flink gefoeterd. Collega M. dacht in haar middagpauze éven naar de Intertoys te gaan. Ze kwam met lege handen terug. “Echt niet normaal meer die rij bij de kassa! Heb er 15 minuten gestaan, heb alles weer teruggelegd en ben weggegaan!” Een andere collega is ook uit haar hum met de service in de speelgoedwinkels. “Waarom vragen ze nou steeds of het een cadeautje is? Natuurlijk is het een cadeautje! Alsof ik in december barbiepoppen voor mezelf ga kopen!”

In de media is het niet veel beter. Het paard van Sinterklaas is al dagen kwijt, en daar worden Sint’s pieten flink sjacherijnig van. Alle pakjes moeten nu vervoerd worden op de fiets, maar met windkracht 7 langs de kust is dat geen pretje. Zelfs de Tweede Kamer raakte in paniek en ondervroeg minister Opstelten van Justitie wat-ie eraan ging doen het beestje gezwind weer te vinden. “Ik heb hoogstpersoonlijk bij de politie aangekaart, alle agenten uit te laten kijken naar dit paard”, was zijn klare antwoord.

Sinterklaas op de fiets

Maar dan mag hij zijn corps nog wel wat beter aansturen. Want ondertussen is Amerigo nog steeds foetsie. Moeten er nog héél veel gedichten worden geschreven in heel weinig tijd. Zijn de rijen in de speelgoedwinkels nog kilometerslang. Is het cadeaupapier altijd op als je het nodig hebt (maar ja, dan moet je ook maar niet je kat inpakken). En zullen er tot maandagavond laat nog heel wat stresstweets in mijn timeline verschijnen!

Ik lach geniepig in mijn vuistje. Doe er dit jaar niet aan mee. Nestel mij op 5 december op de bank met glühwein, pepernoten en een heel dik boek. Adiós, San Nicolás. Espero que encuentre su fiel caballo lo antes posible!