Storm

Vriendin C. en ik zouden vanmiddag gaan wandelen. Aan de kust. Vlak voor we vertrokken, stuurde ze het weerbericht door. “Zware regen- en onweersbuien trekken woensdagmiddag en -avond over Nederland. Lokaal kunnen ze zeer gevaarlijk worden en mogelijk gepaard gaan met krachtige windstoten van meer dan 100 km per uur. Het zwaartepunt ligt in de kustgebieden.”

Vriendin C. zat behoorlijk in dubio. Ik had natuurlijk ook geen zin in een nat pak, maar opkomend onweer en dreigende luchten aan de kust zijn om te fotograferen zo ongeveer het mooiste dat er is. Dus ik moest wat overtuigingskracht inzetten. “Kijk eens naar de lucht”, zei ik. “Nog helemaal blauw! Kijk eens op de weer-app. Nog helemaal geen regen! En weet je wat, we gaan met de tram. Zodra het gaat druppelen, sleur ik je direct weer mee naar de halte!”

Uiteindelijk barstte het noodweer pas om acht uur ’s avonds los. En hadden wij nog een prachtige middag. Met warme zandstormen, reuzenschommels in de duinen, heerlijk Hollandse luchten en een zandbak vol zand in de schoenen bij thuiskomst.
Zuiderstrand schommel
Een schommel in de duinen. Die stond er nog niet eerder.
Zuiderstrand kustlijn
Mooi zacht licht aan zeeZuiderstrand zandstorm
Een warme wind met flinke zandstormenDreigend onweer
Pas ’s avonds wordt het onheilspellendOranje lucht tijdens noodweer
Midden in het onweer; code oranje krijgt een nieuwe betekenis

Onheilspellend

Ik zou niet graag in een flatgebouw wonen – ik ben niet zo van de hoge hoogtes – maar op dit soort dagen, met fantastische onheilspellende wolkenluchten, wil ik niet anders. Ik vind de hemel fascinerend met al die donderkoppen en bliksemschichten, en zou met alle liefde nu op 22 hoog in het Strijkijzer vertoeven. Met camera in de aanslag, want dit soort moois moet je natuurlijk vastleggen.

Gisteravond was er in het journaal van 8 uur een leuke reportage over Nederlandse stormchasers, die met meetapparatuur en iPads in de auto op onweersbuien en zogenaamde supercellen jagen. Met als doel deze te fotograferen, te filmen en metingen te verrichten. Dat dat vaak bijzonder mooie plaatjes oplevert, is te zien in het fotoalbum van deze bliksemjagers.

Ik ben altijd al geboeid geweest door wolken en bijzondere luchten. Wat dat betreft woon ik helemaal op mijn plek in dit landje met zijn prachtig Hollands wolkendek. Lang geleden kreeg ik het boek ‘Wind, wolken en het weer’ cadeau, een knip-, plak- en ontdekboek in de Kaleidoskoopserie van uitgeverij Lannoo. Binnen no time was ik expert in cirrus, cumulus en stratocumulus. En wist ik alles over het oog van de cycloon. Nog steeds kijk ik het regelmatig door. Ook nevel en mist vind ik fascinerend. Niks fijners dan die late septemberdagen die mistig beginnen en in een prachtige nazomerdag eindigen.

Af en toe roert zich de stormchaser in mij en probeer ook ik  een onheilspellende hemel vast te leggen. Maar ja, 2 hoog achter blijft het uitzicht enigszins beperkt. Maar de bebouwde kom heeft ook zo z’n verrassingen. Soms zie je nog eens wat als je vanuit het keukenraam je lens naar de dreigende hemel richt. Zoals vanochtend. Nog even snel, héél snel het beddengoed luchten voor de bui losbarst…

Dreigende lucht