Klusje

De stortbak van m’n wc liep niet meer vol. Al wekenlang was ik gewaarschuwd met een anders dan anders geluidje na het doortrekken, maar ja, hij deed het gewoon nog. Dus why worry. Tot de dag dat de vlotter er echt de brui aan gaf. Merde!, dacht ik, een soortgelijk grapje kostte me vijf jaar geleden 100 euro en een loodgieter die na tien minuten weer buiten stond. “Tja, voorrijkosten, btw… Sorry mevrouw, maar dit zijn de tarieven”.

Dit gaat me niet nog een keer gebeuren, wist ik. En vrouwmoedig stortte ik me op alle YouTube filmpjes die ik maar kon vinden om deze kwestie te verhelpen. Wat niet echt meehielp was dat ik al snel ontdekte dat er 1) heel veel verschillende wc-systemen zijn (maar ik heb heel andere kraantjes en koppelingen, boehoe) en 2) dat niet alle klusjesmannen goed kunnen filmen en klussen tegelijk (ja, prachtig die wc-rollen in de hoek, schitterende tegels op je wc-vloer, maar zou je de camera nu even willen richten op de knop die ik los moet draaien?).

Afijn, uiteindelijk kwam ik erachter wat ik moest doen: het vlottermembraam vervangen. En dat zag er helemaal niet zo ingewikkeld uit. Stap 1: de gekartelde wartel losdraaien. Oh, kostelijke poëzie in het klusjargon. Gekartelde wartel. Voor nu en voor eeuwig mijn favoriet. Stap 2: naar de Gamma voor een nieuw membraampje. Stap 3: oude membraan eruit, nieuwe erin en de boel weer dichtdraaien. Kind kan de was doen. Ik wist zeker dat mijn vlotter nu weer zou werken, want het oude membraampje was op ongeveer alle plekken gescheurd waar hij maar kon scheuren, dus dat moest de boosdoener zijn. Dat mijn hele vlottersysteem eruit zag alsof het voor het laatst in 1940 vervangen was, daar had ik een zekere blinde vlek voor.

Tot ik de hele boel ging testen en de stortbak zich nog steeds niet vulde. Merde! Opnieuw. Wat nu? Het was volledig mijn eer te na om alsnog een loodgieter in te schakelen. Dus dook ik verder in de YouTube filmpjes. Die hadden geen goed nieuws. Als het wisselen van het membraam niet helpt en het kraantje naast de wc wel goed functioneert (dat deed-ie, dat had ik getest), dan moet de vlotterkraan zelf vervangen worden. Lees: het halve systeem dat zich in je stortbak bevindt. Hiervoor kunt u het beste een vakman inschakelen.

Klusgereedschap

Einde verhaal? Nee, mijn koppigheid is grenzeloos. Ik googelde of de Gamma ook vlotterkranen verkocht, of dat je hiervoor bij een groothandel moest zijn. Die hadden ze gelukkig. En zo zat ik een week later – na mijn wc eindeloos met emmertjes te hebben doorgespoeld – klaar met een forse set steeksleutels, waterpomptang en een nieuwe vlotterkraan zonder gebruiksaanwijzing (duidelijk niet voor de particuliere koper bedoeld). Ik ging het doen op mijn boerenverstand.

Kraan dicht en alles losdraaien wat er los te draaien valt. Foto’s nemen van de precieze volgorde van ringetje, ringetje, moertje, rubbertje, moertje. Tja, ik ken mezelf. Zo verrukt dat ik die laatste moer die al 30 jaar vastzat los heb gedraaid dat ik vervolgens de hele boel van overige rubbertjes en ringetjes op de grond laat kletteren en mijn god niet meer weet in wat voor volgorde ik ze terug moet zetten. Met een voor altijd druppelende kraan, of erger tot gevolg.

En zo wurmde ik alles los, verving ik de boel, en zette ik de hele rataplan daarna zo muurvast als ik het maar muurvast kon krijgen. Enigszins nerveus draaide ik vervolgens de kraan weer open, eerst een klein stukje – geen lekkage? nee geen lekkage – toen verder. En voor ik het wist vulde mijn stortbak zich weer tot de rand met water en verscheen er een triomfantelijke glimlach op mijn lippen. Klus geklaard. Loodgieter bespaard. Leve het internet.

Douche

Ik ben heel goed in het uitstellen van zaken. Vooral als de druk die nodig is om iets uit te voeren, nét niet groot genoeg is.
Zo heb ik al bijna anderhalf jaar het plan mijn douche te schilderen. Hard nodig omdat de tegelzetter destijds zijn cement niet alleen tussen de tegels, maar ook overvloedig op de wand erboven had gesmeerd. En mijn vader ooit in een verwoede poging het ventilatierooster te verwijderen gelijk het halve stucwerk had meegenomen.

Ruim een jaar heeft er een briefje naast mijn pc gelegen, met daarop de klusjes die ik nog in huis moest doen. Zelden verdween er iets van het lijstje. En de douche al helemaal niet. Altijd wel een goede reden voor uitstel. Nee, deze week is het zo druk geweest, dit weekend mag ik lekker ontspannen. Nee, zondag heb ik een feestje, daar kan ik toch niet ongedoucht naartoe? En weet je wel hoe lekker weer het is? Dan ga je toch niet binnen klussen?
Tot ik mezelf deze week eindelijk eens streng toesprak. En nu ga je aan de slag! Geen gemits en gemaar meer. Bovendien hebben ze regen voorspeld, dus ideaal om in huis te werken.

Douche

Vrijdagavond begon ik met schuren. Zaterdagochtend was het afplakken aan de beurt. De immer witte douche zag er gelijk een stuk vrolijker uit met de halve Posthoorn tegen de wand. Mijn humeur was echter een stuk minder feestelijk. Buiten was het 25 graden en klammer dan klam. Ik had nog geen klodder verf op de muren gesmeerd, of ik zweette al uitbundig.  De Buienradar gaf aan dat het pas ’s middags ging regenen, dus ik beet mijn tanden op elkaar. En ging aan de slag. Want hitte of geen hitte, vandaag zou er geverfd worden!

En zo kreeg mijn douche dan eindelijk een egaal wit jasje. En ontdekte ik dat ik twee bijzondere schilderkwaliteiten bezit: 1) ik ben een kei in het verven met mijn ene hand en het tegelijkertijd zó scheef houden van het verfbakje met mijn andere, dat er bijna niks meer inzit als ik opnieuw mijn kwast wil dopen, en 2) ik ben een expert in het steunen tegen wanden die ik nog geen drie tellen daarvoor heb gewit, waarbij ik me telkens verbaasd afvraag: goh, d’r zit allemaal verf op m’n schouder/elleboog/arm/…., waar komt dat nou vandaan?

Een lekkere kliederboel dus. Maar na twee uurtjes ook een mooi wandje. En een mooi plafonnetje. Want ik mag dan een goeie smeerpoets zijn, ik kan best netjes schilderen.
Getuige het feit dat ik deze avond al zeker twintig keer naar de douche ben gelopen om het resultaat te aanschouwen:
Ooohh, wat is het mooi geworden!
Ooohh, wat mooi geworden!
Ooohh, mooi geworden!
Ooohh, mooi!
Ooohh!