Rennen met Evy

Op het werk hebben we een nieuw idool. Ze is van Vlaamse komaf,  prettig om naar te luisteren, weet uitstekend te motiveren, en heet Evy.
Evy is onze runnerscoach! Net toen we op ‘blue monday’ geconstateerd hadden dat het weer niks werd met onze goede voornemens, was daar opeens collega V. die vertelde dat ze aan het rennen was met Evy. En dat wij, luie collega’s, best wel even haar mp3-speler mochten lenen om Evy’s lessen te kopiëren. Wij lieten ons natuurlijk niet zomaar sloom noemen, dus inmiddels is ons halve cluster aan het rennen met Evy.

Wie rent met Evy, loopt vanuit hardloopconditie ondermaats in 10 weken 5 kilometer. Met 3 keer in de week trainen. Best pittig, maar Evy trekt je er doorheen. Ze laat je namelijk niet alleen weten wanneer je moet rennen en wanneer je mag wandelen, ze draait ook leuke muziekjes tussendoor. En: ze is een prima mental coach! Met een prachtige zachte g. ‘Ge weet het, hè, niet te snel! Ge doet dit voor uzelf, voor niemand anders’. En als het even zwaar wordt: ‘Ge zijt goed bezig, nu niet opgeven hoor!’. Tussen de up-tempo nummers van DJ Tiesto in, vliegt af en toe ook een tip voorbij over de betere loopschoenen of een goede loophouding. Ja, ik mag Evy wel. En ze heeft ook nog het talent om gedachten te lezen:  ‘Rustig in uw eigen tempo blijven hè, niet harder gaan lopen als ge iemand tegenkomt!’

Hardlopen met Evy

Gisteren liep ik mijn vijfde les. Hardlopen is een fantastische manier om je eigen buurt beter te leren kennen. Goh, zit hier een yogaschool, nooit geweten. En hier een Frans restaurant, verhip, nooit gezien. Ondertussen veranderde mijn gestage jogtempo in een gangetje met houterige sprongen, omdat Evy besloten had dat het tijd was voor de klassieker We No Speak Americano. (yeah, luisteren!)

And speaking of languages, ik spreek intussen al een  flink woordje Vlaams. Na een klein misverstand tijdens onze eerste les (‘we beginnen met een minuutje lopen’ – dus ik lekker aan de wandel, terwijl er gerend moest worden), snap ik Evy steeds beter en praat ik de avond na een training nog volop met een zachte g.
Dat is mijn hardloopgeheim. En ik heb ontdekt dat al mijn collega’s die rennen met Evy er ook één hebben. Verborgen eigenaardigheden, die ze niet aan de grote klok hangen, maar toch niet kunnen verhullen. Zo rent collega V. alleen ’s avonds laat, omdat niemand haar rode kop mag zien. Vindt collega A. dat ze eindelijk een legitieme reden heeft om vaker naar de kroeg te gaan (want daarna rent ze de bitterballen er wel weer af), en sjouwt collega M. zich sinds kort een breuk aan alle groenten en fruit die ze op de Haagse Markt koopt. Want bij een gezonde levensstijl, hoort ook een gezond eetpatroon.

Slaan we door in onze goede gewoontes? Welnee. Daar hebben we altijd nog collega C. voor, die op verjaardagen trakteert op reuzenmuffins met dikke brokken chocola. Minimaal twee per persoon. Of collega I., die geen zákken snoep bij de Jamin koopt, maar dózen, en deze maandelijks voor onze neus posteert.

Evy kan nog héél lang met ons vooruit!

Run daddy run

CPC-loop

Als mijn vader naar Den Haag komt, komt hij óf om te klussen óf om te hardlopen. Afgelopen jaar is hij vaak langsgeweest voor het eerste. Vandaag kwam hij voor het laatste. De City Pier City, de beroemde halve marathon dwars door de stad. Maar mijn vader spreekt liever over de beroerde in plaats van de beroemde. Omdat hij het al drie jaar voor elkaar krijgt om vlak voor de wedstrijd een blessure op te lopen. Of ziek te worden.
Maar ieder jaar verschijnt hij dan toch aan de start. Want het weer is goed, het parcours loopt lekker, het publiek is geweldig en hij is nou eenmaal een ouwe rot in het hardloopvak. En ja, afgelopen jaren haalde-ie ook steeds de finish.
Maar dit jaar zat het er niet in. Ik heb mijn handen ruw geklapt, mijn stembanden schor geschreeuwd, maar na 15 kilometer was het op. Uitgeput en door z’n reserves heen. Gelukkig had ik nog wat voorraad: een literfles cola, een pan vol kippensoep, en een televisie waarop de wedstrijd gewoon verder ging. 
Volgend jaar geen City Pier City meer. In maart gaan wij gezellig samen klussen.