Bevoorrecht

Ken je dat? Je bevoorrecht voelen in de overtreffende trap om dingen die in je leven gebeuren? Een gevoel van dankbaarheid dat opborrelt in je buik en zich een weg zoekt naar je hart, hoofd, mond, vingers op het toetsenbord. Zo voel ik me de laatste weken. En dat terwijl afgelopen jaar niet eenvoudig was met twee banen: één in loondienst en één als freelancer en bijna altijd een zesdaagse werkweek. Mensen om mij heen weten hoe ik worstelde om een balans te vinden tussen werk en vrije tijd. Vrije tijd, die me zo dierbaar was. Maar vaak ook opgegeven moest worden, omdat de baan in loondienst niet eerlijk betaalde.

En dan is het jaar ten einde, en blik ik terug en besef ik dat ik zóveel heb gekregen. Mensen die in mijn leven zijn verschenen, kansen die zich voordeden, aandacht die ik heb ontvangen. En omdat ik hier een podium heb en dit jaar voor de verandering eens geen afscheidsspeech bij een werkgever heb hoeven houden, wil ik ze noemen. Zij die er waren als ik er zelf even doorheen zat, die altijd bleven vragen hoe het ging, of ik het nog wel trok en dit jaar tot mijn jaar hebben gemaakt.

sneeuwpoppetjes

Vriendin M. die weken van te voren al wandelingen en uitjes in mijn agenda plande, zodat ik gewoon niet kon werken die dagen. Andere vriendin M. die mij van de zomer voortdurend meesleepte naar het strand (en nu gaan we picknicken!). Vriendin J. die mijn huis meermaals volstouwde met bloemen. Vriend M. die  altijd precies die foto’s en filmpjes online plaatste die ik geweldig vond. Al mijn Facebookvrienden met kleine kinderen die de eigenwijze koppies van hun kroost online hebben gezet. Mijn geweldige collega’s bij het Agentschap die mij meermaals uitnodigden voor kroeg en pubquiz en bij wie ik heb herontdekt hoe leuk ik doceren en coachen vind. Mijn teammanager bij het Agentschap die mij heeft aangenomen, terwijl ik de volgende dag op het vliegtuig naar de VS stapte. En die mij vertrouwen en kansen heeft gegeven. Mijn mede sopranen en alten bij Morgana, die als een tweede familie voor mij waren. Mijn zangdocente, die aan het begin van elke les altijd oprecht informeerde hoe het met me ging.  Mijn buren, die pakketjes bleven aannemen als ik niet thuis was en die regelmatig als inspiratie voor een blog fungeerden. Jullie: mijn bloglezers, die mij trouw zijn blijven volgen en het hele jaar door leuke reacties hebben achtergelaten (waarvoor heel grote dank!). Andere Haagse bloggers – zoals Haagsallerlei en More please! – die mij na aan het hart lagen, maar die ik door tijdgebrek niet altijd  heb kunnen lezen. Mijn favoriete NRC-journalisten, die mij in de schaarse vrije momentjes even naar een heel andere wereld brachten. En last, but surely not least: mijn eigen familie. Die het zelf ook niet even makkelijk heeft gehad, met veel mantelzorg en zorg voor kleine kinderen. Maar met wie het goed toeven was als we samen waren, elkaar spraken, met elkaar aten of de feesten van het jaar vierden. En die misschien wel de allertrouwste volgers van mijn blog zijn geweest!

Om af te sluiten, het beste filmpje dat ik deze maand op Facebook voorbij heb zien komen. Je moet er wel een beetje Händel-fan van zijn, maar dan zit je gebakken. Ik vind het geniaal. Heel fijne kerstdagen en een mooi 2014 gewenst!

Haagse Marqt

Haagse Marqt
Gaan we hip doen?
Sjiek?
Eigenwijs?

Nou en of! Sinds vandaag heeft Den Haag een nieuwe marqt. Maar niet eentje met de letter k, maar met de eigenwijze letter q. Hartje centrum, tegenover het Binnenhof, heeft een nieuwe supermarkt zijn deuren geopend. Een marqt die met zijn tijd meegaat en een ander geluid laat horen dan de grote ketens: terug naar respect voor natuur, dieren en mensen bij de bereiding van eten. Eten dat dicht bij zijn oorsprong blijft. ‘Echt eten’, noemen ze het zelf. Geen onnodige toevoegingen voor iets wat de natuur zelf beter, lekkerder of gezonder doet. En vooral geen kiloknallers.

De winkel lonkt, is mooi ingericht. En dan hebben ze daarbinnen ook nog verstand van social media. Natuurlijk kun je je klanten laten proeven dat het verse notenbrood om te watertanden is, maar als je niet om 10:00 uur ’s ochtends al door je voorraad heen wilt zijn, is er een alternatief. Zet de reacties die je via je website op je producten hebt gehad op een kaartje in de winkel en laat zo je bezoekers weten dat anderen dat krokante notenbrood of die extra pure chocolademousse meer dan smikkelbaar vonden. Crossmediale communicatie heet zo iets. Via een formule die al jaren lang werkt. Vraag maar na bij Bol.com

Facebookreactie op Marqt-product

Facebookreactie op Marqt-product

En zag ik het nu goed? Waren die schappen bij de Facebookkaartjes nou echt halverwege de middag al leeg?

Kerst in je broekzak

Deze kerst was de wereld warm…
Kerst van kwetterende vogeltjes en zonovergoten huiskamers. Van open ramen en lampjes die eigenlijk niet aan hoeven. Warmste kerst sinds 1974, kopt nu.nl. Toen zat ik nog in de moederbuik. Ook lekker warm overigens.

Toch gaan we eerste kerstdag met de hele familie aan de glühwein, en andere hartige hapjes. En steken we een voor een de kaarsjes aan. Want van warmte kan er nooit teveel zijn.
Tweede kerstdag voelt als voorjaar. De sjaal gaat af, de muts verdwijnt en onderweg naar mijn ouders bak ik bruin op een bankje van station Hollands Spoor. Een jaar geleden nog dikke sneeuwvlokken, nu een felle zon aan een bijna strakblauwe hemel.
Op het station neem ik een foto met mijn mobiel en plaats hem op Facebook. Een dame op leeftijd spreekt me aan. Wat ik toch aan het doen ben. Bijzonder interessant vindt ze het, al die jongeren (ha, compliment!) met hun toestelletjes. Ze heeft er zelf ook een, maar weet niet hoe-ie werkt. Ik vertel over Facebook, en het delen van informatie met vrienden en familie. En dat kerst nog leuker is als je het met elkaar kunt vieren.

Zonnige kerst 2011

….en klein
Want 2011 is het jaar van ‘delen’ geworden. Met name dankzij de enorme groei van Facebook. Bijna 6 miljoen Nederlanders hebben inmiddels een account en vooral rond hoogtijdagen wordt er van alles gedeeld, tot in de kleinste details. Van het pruttelen van de ratatouille en oma’s geheime recept voor de lekkerste stoofpeertjes tot  foto’s van zelfgemaakte christmas cookies en de verkoudheid die maar niet overgaat.
Kneuterig? Ja. Onzinnig? Nee. De wereld wordt er kleiner door. Afstanden verdwijnen en mensen komen dichter tot elkaar. Zonder dat ze fysiek bij elkaar aan tafel hoeven te zitten. Zo vier je niet alleen met je eigen familie feest, maar met de wereld om je heen.

Een mooie kerst in samenzijn met familie.
Dankzij de zon.
En dankzij social media.

En… – was ik hem toch bijna vergeten – dankzij onze grote held: André Kuipers. Want speaking of little worlds: dat je  vanuit het ruimtestation ISS het startsein kunt geven voor de Top 2000, je ruimtefoto’s rechtstreeks op Flickr kunt plaatsen en die via Twitter in realtime met iedereen kunt delen: dat is toch wel echt de wereld in je broekzak!

In Scheveningen is het altijd gezellig!

Samen met Culturalis heb ik deze maand de Facebook fanpagina ‘Den Haag Zingt‘ gemaakt. Een online plek waar alle Haagse koren, van Don Kozakkenkoor tot gospelkoor, zich kunnen presenteren en reclame kunnen maken voor hun concerten. Doel hiervan is de koren meer met elkaar in verbinding te brengen. Dat kan doordat ze zelf foto’s, filmpjes of concertaankondigingen mogen uploaden of verzoekjes kunnen plaatsen voor nieuwe leden.

Een goed initiatief van een organisatie die het culturele leven in Den Haag promoot en verenigingen ondersteunt met advies en subsidies. Zeker nu er steeds minder budget beschikbaar is en muziekgezelschappen meer op zichzelf en elkaar aangewezen zijn om met weinig geld toch kwaliteit te blijven leveren.

Een van de onderdelen van ‘Den Haag Zingt’ is een overzichtslijst van alle Haagse koren. Want hoe vind je elkaar als je niet van elkaars bestaan weet? Van het weekend had ik het dappere idee  daar maar eens aan te beginnen. Maar was dat even een klus! Koren die wel moesten bestaan, maar onvindbaar waren op internet, koren met websites die al in geen eeuwigheid meer waren aangepast. Koren die koppen dat ze in 2008 10 jaar bestonden (duh, we leven bijna in 2012). Koren die op de homepage eerst 70 jaar geschiedenis beschrijven, voor ze de arme lezer laten weten dat ze vandaag de dag hard nieuwe leden nodig hebben. Maar dan heeft die lezer er al lang de brui aan gegeven. Of koren met tientallen hippe filmpjes op hun site, maar nergens informatie over waar ze repeteren en op welke dag.

Soms werd het me droef te moede. Maar in die woelige baren was er dit weekend altijd weer een baken. En dat was Scheveningen. Zodra ik een Schevenings koor tegenkwam, werd ik blij. Want bij Scheveningse koren is het namelijk altijd gezellig. Daar staat de koffie gereed, warm en dampend, en wordt als traktatie cake geserveerd. Daar zijn de repetities ontspannen en fijn en worden evenzo fijne liederen gezongen. Daar mogen donateurs gratis meegenieten van kerstavonden en het gezellige avondje uit als afsluiting van het seizoen. En had ik het al over de tombola gehad? Eens in de zes weken een gezellige tombola voor alle koorleden als afsluiting van een heerlijke repetitieavond.

Zangvereniging Immanuel Scheveningen

Maar terug naar de andere koren. Gelukkig waren er ook die hun zaakjes wel op orde hadden. Die snappen dat bezoekers geen foto’s van halfdronken handtastelijke mannen tijdens Rijnreisjes willen zien (ja, je komt nog eens wat tegen, en nee, I keep my mouth shut). Die hun leden aan het woord laten (in plaats van hun voorzitter), die luisterfragmenten plaatsen en die linken naar pagina’s die interessant zijn voor koorzangers, zoals websites waar je muziektheorie of solfège kunt oefenen. Maar écht goede websites, waar ik in een oogopslag zag: dit is het repertoire, dit is de dirigent en dit is de praktische nieuwe ledeninfo. Die waren op één hand te tellen. Werk aan de winkel dus voor al die webmasters.

Maar eerst natuurlijk naar Den Haag Zingt. En fan worden, door aan te geven dat je onze pagina leuk vindt!

Of fijn.
Of gezellig.
Of  heerlijk.
En had ik het al over de tombola gehad?