Groene herfst

Het wordt misschien wat afgezaagd, maar elk voorjaar en najaar móet ik toch echt een keer (en liefst meerdere!) naar de Japanse tuin in Clingendael. Waarom? Omdat je daar kleuren, vormen en patronen tegenkomt die je werkelijk nergens anders ziet. En verrassend anders iedere keer. Wat je daar overigens ook tegen het lijf loopt, letterlijk? Mensen. Héél veel mensen. Ik ben er nog steeds niet achter wat nu het beste tijdstip is om te gaan.

Vandaag was ik vroeg, wat me handig leek op deze zondag met prachtig weer, waarop heel Den Haag zou leeglopen naar park en bos. Maar ik had één ding over het hoofd gezien: de hardlopers. En geloof het of niet, maar hardlopers zijn slechts gekleed in twee kleuren: roze (vrouw) en blauw (man). Kunnen zij niets aan doen, loop maar eens een sportzaak binnen en probeer een groen of rood hardloopjasje te krijgen. Onmogelijk. Maar als er iets is wat ik pertinent niet op mijn  landschapsfoto’s wil, zijn dat roze en blauwe vlekken. Vloekt als een idioot. Grrr…. Hardlopers! O nee, grrr… achterlijke sportmerken die zich maar niet willen emanciperen.

Afijn, ik was in de Japanse tuin, dus ik moest zennnnn zijn, en niet zaaaaniken. Dus heb ik heel veel geduld getraind. En heel veel rondjes gelopen. Tot alle roze en blauwe jasjes eindelijk van mijn netvlies verdwenen waren. En toen kon ik warempel nog een paar heel geslaagde foto’s schieten. Een redelijk groene herfst nog, met uitzondering van de esdoorns die al prachtig verkleuren. Binnenkort nog een keertje terug. Als alle hardlopers de weg naar huis hebben gevonden.

Clingendael

Vijf jaar bestaat mijn blog dit voorjaar. Best wel tijd voor een feestje! Maar de echte ‘haagse-praatjes-fan’ zal het niet zijn ontgaan: ik schrijf niet meer zoveel op dit blog. De liefde voor het woord moet de aandacht die ze krijgt steeds vaker delen met een ander liefje: de verknochtheid aan het beeld. En dat laatste liefje is onstuimig, fel, gedreven. Een nieuwe website is er inmiddels: sandrauittenbogaart.nl, met daarop eveneens een blog. Wie mijn Haagse praatjes en plaatjes wil volgen, abonneert zich het beste óók hierop.

Maar om dan toch dit feestje te vieren – ik was afgelopen week in park Clingendael en het was van een ravissante schoonheid. De Japanse tuin geopend, azalea’s in alle mogelijke kleuren en geuren, bomen in fris voorjaarsblad, fluitenkruid  en madeliefjes tot waar het oog reikt. Ik had er zo een dansje kunnen doen!

Voor jullie dus mijn lezers: deze foto’s van het park! Zelf ervaren? De Japanse tuin is nog geopend tot 12 juni. En de rest van het park is in alle seizoenen prachtig!

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse tuin Den Haag

Japanse Tuin

Een paar dagen terug was ik thuis een kast aan het uitruimen, toen ik een serie boekjes vond van de middelbare school. ‘Keuzebegeleiding’ heette de reeks, een voorbereiding op latere studie- en beroepskeuze. Ik kan me nog levendig voorstellen hoe we die als veertienjarigen doorworstelden met de allersaaiste docent van de school. Het waren ambivalente uurtjes. Ik vond de docent he-le-maal niks, maar de materie was aanlokkelijk, spannend. De toekomst nog geheel open, wat ga je doen, wie ben je, wat past bij je?

Het is grappig om 25 jaar later die serie opnieuw door te bladeren. Kruis aan wat je later graag zou willen doen in je werk: 4 kruisjes. Kruis aan wat je in ieder geval niét zou willen: 16 kruisjes. Met een extra dik en vet kruisje achter ‘op kantoor werken’

Het kan verkeren 🙂

Verrassende dingen las ik ook. Uit een totaal van over de 100 mogelijke beroepen, koos ik als meest favoriete: muziekleraar, toneelspeler en fotograaf.

Die eerste twee wist ik nog wel. Die laatste was in een zwart gat verdwenen. Hoogstwaarschijnlijk omdat een duffe decaan mij ooit had verteld dat ik daarvoor toch echt beter in wiskunde en natuurkunde moest zijn.
Gisteren won ik voor de 3e keer in een jaar een prijs in een fotografiewedstrijd. Ik werd weekwinnaar van de William Turner-fotowedstrijd van het Rijksmuseum Twenthe en Museum de Fundatie in Zwolle.

Het kan verkeren 🙂

Vandaag had ik een vrije dag. Terwijl mijn collega’s ploeterden achter hun bureaus, honderden mails wegwerkten en met koffie zichzelf wakker hielden, slurpte ik de frisse herfstlucht naar binnen en koerste ik richting Clingendael om nog net voordat-ie weer dichtgaat de schoonheid van de Japanse Tuin te vereeuwigen. Wie werkt er nu op kantoor als hij kan fotograferen? De veertienjarige was niet gek. Nog een liedje en ’n toneelstukje erbij en de bestemming is bereikt.

Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael
Japanse Tuin Clingendael

Verslaafd

Paddenstoelen fotograferen is uiterst verslavend. Gisteren was ik op de Veluwe, op landgoed Oldenaller. De derde dag van de cursus Natuurfotografie die ik volg bij Yvonne van der Mey. In de ochtend theorie, in de middag erop uit. Het ene prachtige exemplaar na het andere. Vanochtend nog voor 10 uur lag ik alweer in Park Clingendael tussen de bladeren en het mos op de grond. Herfstfoto’s maken met vriendin M., waaronder natuurlijk weer veel zwammetjes.

Wat is dat nou, dat zo trekt? Op je buik in het natte gras in onmogelijke houdingen. In bizarre hurkposities waarbij je je spieren een voor een verrekt. Takken die in je rug prikken, brandnetels die je over het hoofd ziet, zompige aarde, modderige kleren en met pech ook nog een teek op bezoek. Ik weet het niet. Het is iets ondefinieerbaars, iets wat raakt aan de wereld van sprookjes en magie. Net als elfenbankjes, heksenkringen en kabouters. Paddenstoelen zijn gewoon betoverend. Zeg nou zelf:

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (3)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (2)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (4)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (5)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (8)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (7)

Paddenstoelen Oldenaller (2)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (6)

Paddenstoelen Clingendael Den Haag (9)

Paddenstoelen Oldenaller (1)

Paddenstoelen Oldenaller (5)

 

Vroege vogels

Vriendin M. en ik waren vanochtend in alle vroegte in Clingendael. De eerste zonnestralen op goudgele herfstblaadjes, dat leek ons wel wat. En zo’n heel park voor jezelf terwijl je rondstruint met je camera, dat zagen we ook wel zitten. Helaas was het lot ons iets minder gunstig gezind. De zon hield zich hardnekkig schuil achter een stevig wolkendek en vanaf een uurtje of negen werden we om de paar minuten opgeschrikt door fluorescerende trainingspakken die ons in allerijl voorbij schoten. En dan die paddenstoelen waarvan we zeker wisten dat ze er verleden jaar stonden – precies schuin achter die boom, naast dat huisje, onder die blaadjes – waren nota bene allemaal verdwenen!

We speurden wat af, in alle uithoeken van het park, op zoek naar dé befaamde vliegenzwammen. Maar de enige Clingendael-bewoners die we tegenkwamen waren die andere vroege vogels: ganzen en reigers, beiden in overvloed. Tot vriendin M. opeens – verborgen achter een boom –  twee mannen zag met reuzestatief en al. Kijk aan, kijk aan, dachten wij. Soms staat het geluk toch aan je kant! Maar opnieuw hadden we iets te vroeg gejuicht. Want beide heren fotograaf maakten geen enkele aanstalten om weg te gaan. En na drie extra rondjes om de vijver stonden ze nog met hun neus op de gevonden witte stippen. “Nou ja, zeg”, bromde vriendin M. verontwaardigd, “je kunt toch geen uur lang zo’n paddenstoel voor jezelf confisqueren!” Ja, dus. Dat kan.

Maar zoals altijd, wordt geduld uiteindelijk beloond en konden wij (na nog vijf extra rondjes) eindelijk dan die prachtige kabouterhuisjes vereeuwigen. En vertrokken we alsnog met een goed gevoel naar huis. En die zon… tsja… Eenmaal thuis achter de pc bleek dat die helemaal niet nodig was voor een paar geweldige herfstfoto’s.

Boom met paddenstoelen Clingendael

Paddenstoelen in veld Clingendael

Vliegenzwam Clingendael

Vliegenzwam Clingendael

Park Clingendael

Kabouter Spillebeen

Een drukte van belang in park Clingendael op de eerste dag van de herfstvakantie. Veel ouders met kinderen, maar ook zwermen toeristen die profiteren van de herfstopenstelling van de Japanse tuin. Maar wat je vooral tegenkomt zijn camera’s, héél veel camera’s. Clingendael is fotogeniek in het najaar, en helemaal nu het rondzingt dat er ongelooflijk veel paddenstoelen staan.

En daar is geen woord teveel over gezegd: het stikt van de paddenstoelen. Sterker nog: wil je een mooie fotograferen, dan moet je in de rij! Een voordeel is wel dat je precies weet waar de beste plaatjes te schieten zijn: daar waar volwassenen met Nikons en Canons zich in de meest onmogelijke grondhoudingen manoeuvreren om het perfecte shot te schieten (een yogalesje is er niets bij!).
Maar het leukst is ’t natuurlijk om daar te dwalen waar niemand komt, buiten de gebaande paden. En dan bij een mooie paddenstoel net zo lang te wachten tot het eerste kaboutertje zich laat zien…

Kinderen Clingendael
Kijk jongens, die rood met witte stippen waar we over zingen bestaat echt!

Paddenstoel Clingendael
Nu het kaboutertje nog vinden!

Paddenstoel Clingendael
De befaamde platte vliegenzwam

Paddenstoel Clingendael
En de ronde variant

Paddenstoel Clingendael
Prachtig, maar o zo giftig

Paddenstoelen Clingendael
Wie nam daar een hapje paddenstoel?

Herfst Clingendeal
De natuur is net een schilderijtje

Paddenstoelen Clingendael
Zwammen in overvloed

Roofvogel Clingendael
Af en toe ook omhoog kijken. Welke roofvogel is dit?

Ganzen Clingendael
Goed doorvoede ganzen op het landgoed

Stadssprookje

Voor een sprookjeswereld hoef je deze paasdagen niet naar de Efteling. Pak de fiets en zet koers richting Clingendael, het statige landgoed op de grens met Wassenaar. Dwaal door uitgestrekte parken en tuinen, langs spiegelgladde vijvers en koetshuizen met rieten daken en bontgeschilderde luiken. Luister naar het gegak van de ganzen en de honderden verhalen die ze te vertellen hebben. Knoop een praatje aan met een reiger of rust uit in het gras naast een stel doezelende eenden. De dieren zijn werkelijk uit de vertellingen van Grimm gekropen. Zó mak.  

De Japanse tuin is nog niet geopend, dus het is nog heerlijk rustig. Tot Pasen blijft het prachtig weer. Dus plan een middagje Clingendael en laat je betoveren!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.