Automne

Ruim 130 jaar geleden componeerde de Franse componist Gabriel Fauré het dramatische ‘Automne‘, op een gedicht van zijn landgenoot Armand Silvestre. Een weemoedig lied, over het verstrijken van de seizoenen als symbool voor de vergankelijkheid van het leven, en het altijd terugkerende verlangen naar de tijd dat je jong was, en gelukkig. Fauré schreef het stuk kort nadat zijn verloving op de klippen was gelopen. Alle emoties waar hij mee geworsteld moet hebben, zoeken zich een weg in melodie en begeleiding. Van depressie en verdriet naar berusting, bitterzoete herinnering en een ongeëvenaarde catharsis aan het slot.

Mist Hofvijver

Automne blijft hangen als je het eenmaal hebt gehoord, zoals de mist ons hier dagenlang heeft omfloerst. Wie het lied live wil horen, komt komend weekend naar het Koorenhuis. Daar zing ik het, tijdens de inmiddels beroemd geworden masterclass van countertenor Michael Chance.
En wie het niet zo op heeft met de melancholie van de herfst en blij is dat de lucht vandaag weer vol stond met zachte schapenwolkjes, die komt ook. Want het thema van deze weekend-masterclass is ‘De vier seizoenen’. Veel moois beloofd!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s