Douche

Ik ben heel goed in het uitstellen van zaken. Vooral als de druk die nodig is om iets uit te voeren, nét niet groot genoeg is.
Zo heb ik al bijna anderhalf jaar het plan mijn douche te schilderen. Hard nodig omdat de tegelzetter destijds zijn cement niet alleen tussen de tegels, maar ook overvloedig op de wand erboven had gesmeerd. En mijn vader ooit in een verwoede poging het ventilatierooster te verwijderen gelijk het halve stucwerk had meegenomen.

Ruim een jaar heeft er een briefje naast mijn pc gelegen, met daarop de klusjes die ik nog in huis moest doen. Zelden verdween er iets van het lijstje. En de douche al helemaal niet. Altijd wel een goede reden voor uitstel. Nee, deze week is het zo druk geweest, dit weekend mag ik lekker ontspannen. Nee, zondag heb ik een feestje, daar kan ik toch niet ongedoucht naartoe? En weet je wel hoe lekker weer het is? Dan ga je toch niet binnen klussen?
Tot ik mezelf deze week eindelijk eens streng toesprak. En nu ga je aan de slag! Geen gemits en gemaar meer. Bovendien hebben ze regen voorspeld, dus ideaal om in huis te werken.

Douche

Vrijdagavond begon ik met schuren. Zaterdagochtend was het afplakken aan de beurt. De immer witte douche zag er gelijk een stuk vrolijker uit met de halve Posthoorn tegen de wand. Mijn humeur was echter een stuk minder feestelijk. Buiten was het 25 graden en klammer dan klam. Ik had nog geen klodder verf op de muren gesmeerd, of ik zweette al uitbundig.  De Buienradar gaf aan dat het pas ’s middags ging regenen, dus ik beet mijn tanden op elkaar. En ging aan de slag. Want hitte of geen hitte, vandaag zou er geverfd worden!

En zo kreeg mijn douche dan eindelijk een egaal wit jasje. En ontdekte ik dat ik twee bijzondere schilderkwaliteiten bezit: 1) ik ben een kei in het verven met mijn ene hand en het tegelijkertijd zó scheef houden van het verfbakje met mijn andere, dat er bijna niks meer inzit als ik opnieuw mijn kwast wil dopen, en 2) ik ben een expert in het steunen tegen wanden die ik nog geen drie tellen daarvoor heb gewit, waarbij ik me telkens verbaasd afvraag: goh, d’r zit allemaal verf op m’n schouder/elleboog/arm/…., waar komt dat nou vandaan?

Een lekkere kliederboel dus. Maar na twee uurtjes ook een mooi wandje. En een mooi plafonnetje. Want ik mag dan een goeie smeerpoets zijn, ik kan best netjes schilderen.
Getuige het feit dat ik deze avond al zeker twintig keer naar de douche ben gelopen om het resultaat te aanschouwen:
Ooohh, wat is het mooi geworden!
Ooohh, wat mooi geworden!
Ooohh, mooi geworden!
Ooohh, mooi!
Ooohh!

One thought on “Douche

  1. Er is een mooi lied van De Dijk: “Later bestaat niet” daarin zingt Huub van der Lubbe “Later bestaat niet, later is nu”. En dat is ook zo: van uitstel komt afstel. Goed dat je het nu dan toch gedaan hebt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s