In gedachten

Mijn lunchwandelingen bestaan sinds kort uit een dagelijks rondje om de Hofvijver. Er zijn slechtere plekken om een frisse neus te halen. Aan de Korte Vijverberg heb ik een bankje gevonden: uit de wind en in de zon. Met onderstaand uitzicht.

Binnenhof en Hofvijver

Een prachtige plek om even afstand te nemen. Van nieuwe collega’s, die – hoe lief ze ook zijn – heel de dag door oorverdovend kakelen. Maar ook even afstand van het gewauwel op het Binnenhof zelf. Het laatste relletje, de PVV die maar beter niet naar de dodenherdenking kan komen, op advies van een oud-PvdA-kamerlid. Waar zijn we mee bezig? Aan de vooravond van 4 en 5 mei?

Ik was blij dat er vanavond een politica op de Dam stond die beter had begrepen waarom we gedenken. Ze hield een mooie toespraak, terwijl de avondzon een gouden gloed over de Amsterdamse binnenstad legde. ‘Vrijheid is allesbehalve vanzelfsprekend’. Treffender kan het bijna niet, in een wereld waarin het ene na het andere land in opstand komt om zijn vrijheid te bevechten.

Ik moest denken aan al die mensen die maandag nog stonden te juichen en te gillen. Ze waren blij met de dood. Bin Laden had het verdiend. Ze gingen gewoon mee met de massa. Ik vind dat niemands dood een feestje waard is. Nu staan diezelfde mensen te rouwen op de Dam. Want ze zijn zo begaan met de dood.

Bij de kranslegging waren kinderen aanwezig. Terwijl iedereen gekleed was in stemmig blauw en zwart, droegen zij roze, en rood en oranje. Onderscheidend, niet mee met de massa. De binnenstad kleurde nog vuriger goud.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s