La Bartoli (1)

Vandaag kriebelt het in mijn lijf. Voorjaarskriebels. Maar ook iets anders: schoonmaakkriebels! De ramen moeten open, de winter moet eruit. Vandaag is het lente! En weer een prachtig zonnige dag.

Op zoek naar een stofdoek stuit ik op een cd van Cecilia Bartoli. Dit soort dingen overkomt mij vaker, men leze mijn praatje van enkele dagen terug. Echter: deze keer gaat het goed, en snapt mijn hoofd dat stof wapperen en muziek luisteren heel goed tegelijk kunnen. Wat zeg ik: dit gaat fantastisch samen! La Bartoli in de cd-lade blijkt de perfecte keuze te zijn voor een grote voorjaarsbeurt. De duizelingwekkende coloraturen op haar album ‘Sacrificium‘ laten mij dansen door de kamer. De stofdoek vliegt over de meubels, omhoog, omlaag, mee met de winden, de stormen, de losgeslagen schepen en het noodlot. Om tenslotte door het raam overboord te worden geworpen.


Cecilia Bartoli is een fantastisch zangeres. Een van de grootsten van deze tijd.  Wie een live concert van haar heeft bijgewoond kan daar alleen maar in superlatieven over spreken. Haar techniek is ongekend. Haar albums bevatten naast aria’s met virtuoze coloraturen, waarbij ze ongelooflijk lange lijnen op één adem kan zingen, ook prachtig ingehouden stukken. Zoals deze wonderschone ‘Sposa son disprezzata‘ van Antonio Vivaldi. Voor languit op de bank met de koptelefoon op. Als het huis schoon is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s